Danıştay 13. Daire E.2014/5211 K.2019/3965

Dava konusu istem: Lisans almaksızın akaryakıt bayiliği faaliyetinde bulunduğundan bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca davacıya ...-TL tutarında idarî para cezası verilmesine ilişkin 09/02/2013 tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda. 25/01/2011 tarihinde yapılan denetimler sonucu, ... plakalı adına kayıtlı tankerin ... Ltd. Şti.'ne ait, ...- ... Yolu Gemlik çıkışı 2. Km'de faaliyet gösteren ...

Petrol istasyona girdiği, tankere hortumlar bağlanarak kırsal motorin boşaltıldığı, söz konusu akaryakıtın faturasız olduğunun beyan edildiği, davacı tarafından, kendi nakliye araçlarında kullanmak amacıyla kira sözleşmesi kapsamında kiraladığı bir depoya kırsal motorin ikmal edildiği iddia edilmişse de, akaryakıtın tanklara boşaltıldığı ve bu tankların faaliyet hâlindeki pompa tabancalarına bağlı olduğu tespitini içeren tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde bu iddiasına itibar edilmediği,

lisans almaksızın akaryakıt bayiliği faaliyetinde bulunduğu tespit edilen davacıya idari para cezası verilmesine ilişkin Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, tespite konu akaryakıtın nakliye işi nedeniyle kendi araçlarında kullanılacağı, kendi araçları için alınan akaryakıtın başka bir akaryakıt istasyonuna muhafaza için nakledilmesinin akaryakıt satışına kanıt olmayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.