Danıştay 13. Daire E.2015/1568 K.2019/3310

Dava konusu istem: "13/06/2014 tarihinde imzalanan ihale sözleşmesinin, ... tarih ve ... sayılı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü yazısı gereğince iptaline ve teminatların irat kaydedilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Orman ve Su İşleri Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü ... Şube Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davanın reddine ilişkin Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, 24/12/2014 tarihinde davacı şirkete tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ise 14/01/2015 tarihinde Mahkeme kayıtlarına girdiği, 2577 sayılı Kanunun 20/A maddesi uyarınca ivedi yargılama usulüne tabi olan davada 24/12/2014 tarihinde tebliğ edilen karara karşı en geç 13/01/2015 (Salı günü) tarihine kadar temyiz yoluna başvurulması gerekirken, (15) günlük süre geçirildikten sonra 14/01/2015 tarihinde yapılan temyiz isteminin incelenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesinin henüz yürürlüğe girmediği ve temyiz süresinin otuz gün olarak kabul edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Mahkeme kararının isabetli olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 10/07/2018 günlü, 30474 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ile mülga Orman ve Su İşleri Bakanlığı birleştirilerek adı altında yeniden yapılandırılmış olması karşısında, mülga Orman ve Su İşleri Bakanlığı yerine davalı sıfatıyla taraf olarak kabul edilerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.