Danıştay 13. Daire E.2015/3195 K.2020/3426

Dava konusu istem: Davacı tarafından Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararı ile verilen idarî para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı, 50.000,00-TL tutarlı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacı şirket tarafından, dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan davacı şirkete idari para cezası verilmesine ilişkin Kurul kararının iptali istemiyle Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin E:2009/6835 sayılı dosyasında açılan davanın, anılan Dairenin 10/10/2011 tarih ve K:2011/4345 sayılı kararı ile reddedildiği, anılan kararın, temyiz edilmesi üzerine İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 19/12/2012 tarih ve E:2012/1751, K:2012/2990 sayılı kararı ile onandığı,

sonrasında davacı şirketin karar düzeltme isteminin ise İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 11/11/2013 tarih ve E:2013/1903, K:2013/3842 sayılı kararı ile reddedilerek kararın kesinleştiği, bu duruma göre kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenip tebliğ olunan dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, İdare Mahkemesi'nce idarî para cezasının kesinleşmesi gerekçe olarak gösterilerek davanın reddine karar verildiği, maddi hukuk hükümleri açısından ise idarî para cezasının geçerli olmadığı, ayrıca alacağın zaman aşımına uğradığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.