Danıştay 13. Daire E.2015/4228 K.2020/3499

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "…" logosuyla yayın yapan medya hizmet sağlayıcı kuruluşunda 25/11/2011 tarihinde yayınlanan "…" isimli programda 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi ile aynı maddenin ikinci fıkrasındaki yayın ilkelerinin tekraren ihlâl edildiğinden bahisle Kanun'un 32. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 50.035,10-TL idarî para cezası uygulanmasına ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun 27/12/2011 tarih ve 2011/70 sayılı toplantısında alınan 46 No'lu kararın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; tekerrüre esas alınan uyarı yaptırımına ilişkin işlemlere karşı açılan davaların reddedildiği ve söz konusu kararların onandığı, uyuşmazlık konusu yayına ilişkin olarak aralarında Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanının da bulunduğu bilirkişilerce hazırlanan raporda özetle, söz konusu yayında evlilik dışında gayri meşru çocuk sahibi olma, kürtaj ve evlilik dışı ilişkilerin tartışıldığı, birçok insanın toplum önünde paylaşmak istemeyeceği özel bilgilerin merak uyandırarak ilgiyi artırma gayesiyle açıkça ifşasına yer verildiği,

bu hâliyle anılan programın 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendini ve aynı maddenin ikinci fıkrasında yer alan "Radyo ve televizyon yayın hizmetlerinde, çocuk ve gençlerin fiziksel, zihinsel veya ahlakî gelişimine zarar verebilecek türde içerik taşıyan programlar bunların izleyebileceği zaman dilimlerinde ve koruyucu sembol kullanılmadan yayınlanamaz." ilkesini ihlâl eder mahiyette olduğu yönünde kanaate varıldığının beyan edildiği, anılan bilirkişi raporunun uyuşmazlığın çözümünde esas alınabilecek yeterlik ve nitelikte görüldüğü,

uyuşmazlık konusu yayında 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde ve aynı maddenin 2. fıkrasında yer alan kuralların ihlâl edildiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, anılan yayın ilkelerinin ihlâl edilmediği, programın eğitici bir misyonunun bulunmadığı ve eğlence programı olduğu, programın niteliği ve formatı dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerektiği, yayının çocuk ve gençlere hitap etmediği, konukların sarf ettiği yanlış sözlerin uzman konuklarca düzeltildiği, televizyon yayıncılığındaki tek amacın kamuyu bilgilendirmek ve kamu yararı olmadığı, yayında küçük düşürücü veya kişilerin onur ve şerefine saldırı niteliğinde bir beyan kullanılmadığı, dava konusu işlem tesis edilirken programın bütününün değil belirli kısımlarının esas alındığı, yayının basın özgürlüğü sınırları içinde kaldığı, bu tür yayınların izletilmemesinin ailenin sorumluluğunda olduğu, İdare Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyize konu Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğubelirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.