Danıştay 13. Daire E.2015/4613 K.2021/54

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "…" logosu ile yayın yapan televizyon kanalında yayınlanan …' adlı programın 16/07/2014 tarihli yayınında, 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 8/1-m bendinde yer alan yayın ilkesinin tekraren ihlâl edildiğinden bahisle 438.487,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; …'' adlı programın 16/07/2014 tarihli yayınında sarfedilen ifadenin 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1-m bendinde yer alan “Türkçenin özellikleri ve kuralları bozulmadan doğru, güzel ve anlaşılır şekilde kullanılmasını sağlamak zorundadır; dilin düzeysiz, kaba ve argo kullanımına yer verilemez." kuralını ihlâl ettiği, daha önce davacı hakkında 27/02/2013 tarihli yayını nedeniyle tesis edilen uyarma cezasına karşı açılan davanın … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile reddedildiği, bu nedenle dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, argo ve kaba olduğu iddia edilen sözcüğün kullanılış şekli, kullanıldığı ortam, kim için söylendiği tartışılmadan suç olduğunun iddia edilemeyeceği, kullanılan ifadenin bir kişinin ağzından istemsiz bir şekilde çıktığı, kendilerinin bu görüntülerin yayınlanmasında herhangi bir kastının olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu yayın genel izleyiciye yönelik olduğundan argo sözcüğün açıkça yayınlanmasının sorumlu yayıncılık anlayışı ile bağdaşmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.