Danıştay 13. Daire E.2015/4942 K.2018/3299

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait yayın kuruluşunda, muhtelif tarihlerde yayınlanan "… adlı akıllı cep telefonu" ile ilgili reklamlarda 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 8/1-(ö) maddesi ile 9/6-(c) maddesi hükümlerinin tekraren ihlâl edildiğinden bahisle her biri ...-TL olmak üzere toplamda ...-TL idarî para cezası uygulanmasına ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun 07/08/2014 tarih ve …, …, …, …, …, …, … ve … sayılı işlemlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacı yayın kuruluşunda farklı tarihlerde yayınlanan reklam kuşağında "Dünyada ve Türkiye'de iş adamlarının en çok tercih ettiği akıllı cep telefonunun … olduğu ve telefonun bugüne özel.

TL'na verileceği, ayrıca birazdan verilecek soruya hattı düşürüp doğru cevap verilirse telefonun yanında altın kaplama tek taş yüzük ve yine altın kaplama incili kolye hediye edileceği, piyasa değeri …-TL olan iki tane muhteşem hediyeye bedavadan sahip olunacağı, arayacak kişilerin yalnızca 3 dakika sürelerinin olduğu ve bu süre içinde bir defa cevap haklarının bulunduğu, eğer yanlış cevap verilirse telefonun yüzlerine kapanacağı" ifadelerine yer verildiği,

bunun üzerine davalı idarece 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının (ö) bendinin ve 9. maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendinin tekraren ihlali nedeniyle, aynı Kanun'un 32. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca her bir fiil için ...-TL ve toplamda …-TL idari para cezası verildiği, davalı idarenin daha önce … tarih ve … sayılı toplantısında verilen … nolu kararla 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının (ö) bendinin, 22/02/2012 gün ve … nolu kararla da 6112 sayılı Kanun'un 9. maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendinin ihlâl edildiğine ilişkin davacı şirkete uyarı yaptırımı uygulandığı,

reklamda ekranda sabit bulunan telefon numarasını arayan ve doğru cevaplanması istenen bir soru karşılığında bahsedilen altın kaplama incili kolye ve tek taş yüzüğün hediye olarak verileceği ve bu şekilde bilgi iletişim araçları yolu ile yarışma düzenlendiği, ayrıca, reklamlarda değerli hediyelerin verileceğinin belirtilerek tüketicilerin yanıltıldığı, 6112 sayılı Kanunun 8/1-(ö) bendinin ve 9/6-(c) bendinin tekraren ihlâl edildiğinden bahisle tesis edilen davalı idare işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı tarafından farklı zamanlarda yayınlanan aynı reklam nedeniyle tek bir cezanın verilmesi gerektiği iddia edilmekte ise de;

davacının daha önce aynı ilkelerin ihlâl edilmesi nedeniyle uyarıldığı, genel kanun niteliğine sahip 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 15. maddesinin ikinci fıkrasında "Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi hâlinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verilir." hükmü uyarınca davacının bu iddiasının yerinde görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemler hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ İDDİALARI

Davacı tarafından, tek reklam için birden fazla ceza verilemeyeceği, reklam filminin yayıncı kuruluş tarafından hazırlandığı, lotarya yapılmadığı, tüketicinin yanıltılmasının söz konusu olmadığı; davalı idare tarafından, Üst Kurul'ca sekiz ayrı ihlâlin olduğunun tespit edildiği, bu nedenle sekiz karar alındığı, sekiz ayrı idari işlem olduğundan avukatlık ücretinin tespitinde bu hususun dikkate alınması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.