Danıştay 13. Daire E.2016/1607 K.2021/58

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "… TV" logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 12/01/2015-14/01/2015 tarihleri arasında yapılan yayınların tamamının …'a ait ürünlerin ticari iletişim yayınlarına ayrıldığından bahisle 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrası ile 32. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, lisans türüne uygun yayın yapması ya da lisans türünü değiştirmesi gerektiği konusunda uyarılmasına ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu’nun … tarih ve … sayılı toplantısında alınan 163 sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce; davacı şirketin genel yayın türü lisansına sahip olduğu, genel yayın türü lisansına sahip hizmet sağlayıcının günlük yayınlarının ticari iletişim yayınları hariç 06:00-24:00 saatleri arasındaki bölümünün en az %70'inde lisans belgesinde belirtilen türe uygun programlara yer vermek zorunda olduğu, dava dosyasına sunulan CD ve diğer dokümanlar incelendiğinde, yayın sağlayıcının 12/01/2015-14/01/2015 tarihleri arasındaki yayınlarının %100'ünü …'a ait ürünlerin ticari iletişim yayınlarına ayırdığı, bu durumda, 6112 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrası ile 32. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Lisans ihlâline ilişkin herhangi bir somut tespit bulunmadığı, sadece iddiadan ibaret ifadeler dayanak alınarak işlem tesis edildiği, davalı idarenin yetkilerinin mutlak ve sınırsız olmadığı, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihaî kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdarî Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.