Danıştay 13. Daire E.2016/2204 K.2021/3236

Dava konusu istem: Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ...tarih ve ...sayılı kararı ile verilen idarî para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ...tarih ve ...sayılı, 219.600,00-TL tutarlı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; lisans almadan LPG otogaz bayilik faaliyetinde bulunduğundan bahisle Kurul'un 02/06/2010 tarihli ...sayılı kararıyla davacıya 219.600,00-TL idarî para cezası verildiği, ancak buna ilişkin tebligatın yapılamaması nedeniyle tebliğ mazbatasının üzerine, Tebligat Kanunu'na uygun herhangi bir not düşülmeden iade edildiği, davalı idarece sunulan mazbata üzerinde "iade" dışında başka bir ibare bulunmadığı, iade edilen söz konusu tebliğ mazbatasından sonra Kurul kararının doğrudan ilanen tebliğ yoluna gidildiği;

bu durumda, dava konusu ödeme emri düzenlenmeden önce, usulüne uygun şekilde idarî para cezasının tebliğ edilmesi gerekirken, davalı idarece ûsulüne uygun olarak tebligat işlemlerinin yapılmadığı, dolayısıyla idarî para cezası uygulanmasına ilişkin Kurul kararının kesinleştiğinin kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, kesinleşmeyen kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, verilen idarî para cezasının vadesinde ödenmediği ve kesinleştiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.