Danıştay 13. Daire E.2016/27 K.2019/140

Dava konusu istem: Davacı tarafından işletilen ve mülkiyeti belediyeye ait olan büfenin, kira sözleşmesinin feshine ilişkin 06/05/2015 tarih ve ... sayılı Belediye Encümeni kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce; ... İlçesi ... Mahallesi ...

Sokak No: ... adresinde bulunan ve mülkiyeti belediyeye ait büfenin kiraya verilmesine ilişkin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümleri çerçevesinde kira ihalesi yapıldığı, ihale üzerine kalan davacı ile idare arasında imzalanan 28/06/2013 tarihli sözleşmenin 06/05/2015 tarih ve ... sayılı Belediye Encümeni kararıyla tek taraflı olarak feshine karar verildiği, söz konusu kararın iptaline ilişkin açılan dava konusu uyuşmazlığın ihalenin kesinleşmesinden sonraki bir süreçten doğduğu, ihalenin kesinleşmesinden sonra tesis edilen işlemlere karşı açılan davaların özel hukuk alanında yer aldığı,

uyuşmazlığın görüm ve çözümünün adli yargı yerine ait olduğu sonucuna varılarak davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, yol, park, meydan gibi kamu malları üzerinden geçişe engel olmayan ve başkaca sakıncası bulunmayan alanların geçici işgaline izin verilmesinin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu kapsamında gerçekleştirildiği, dava konusu uyuşmazlık söz konusu Kanun çerçevesinde yapılan yer tahsisinin idarenin tek taraflı işlemiyle ortadan kaldırılmasına dair olduğu, işlemin kira sözleşmesine dayanmasının tahsisin kamu gücüne dayanılarak geri alınması niteliğini değiştirmeyeceği iddia edilerek davanın idare mahkemelerinde görülmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.