Danıştay 13. Daire E.2016/4836 K.2021/2065

Dava konusu istem: "Niğde ili, Bor ilçesi, … Kasabası, …Mahallesi, …Yaylası, … Evleri, No;…" adresinde bulunan ve davacının maliki olduğu taşınmaz üzerinde kiracısı tarafından işletilen akaryakıt istasyonunda yapılan denetimde, vaziyet planında yer almayan bir adet gizli tank bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle istasyonun 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanun'unun 20. maddesinin 8. fıkrası uyarınca mühürlenmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; akaryakıt istasyonunda vaziyet planında yer almayan gizli tank tespit edildiği, bu nedenle istasyonu kiralayan şirketin temsilcisi hakkında kaçakçılık fiilini işlediğinden bahisle … Cumhuriyet Başsavcılığı'nın … ve … sayılı iddianameleri ile …Asliye Ceza Mahkemesi'nin … esas sayılı dosyasında dava açıldığı ve yargılamanın devam ettiği, bu kapsamda söz konusu karar verilip kesinleşene kadar mühürlerin kaldırılmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, davacının mülk sahibi olduğu akaryakıt istasyonunun mühürlenmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu, davacının mülkiyetinde bulunan taşınmazdaki mühürlerin kaldırılması gerektiği, işlemin dayanağı olan 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptali için Anayasa Mahkemesi'ne başvurulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmemiştir. İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.