Danıştay 13. Daire E.2017/2034 K.2022/874

Dava konusu istem: Ulusal radyo (R1) lisans başvurusu bulunan ve hâlen 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluşu ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası kapsamında izin verilen yerleşim yerlerine yönelik radyo yayın faaliyetine devam eden yayın kuruluşu tarafından, Türkiye geneline radyo yayını yapma talebiyle 09/11/2015 tarihinde yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve E:… sayılı yazı ile bildirilen … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; ilgili mevzuat ve hukukî durum uyarınca 6112 sayılı Kanun'a göre uygulama (yayın ihalesi) yapılıncaya kadar geçecek süre içinde mülga 3984 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi kapsamında yayında olan kuruluşların, müsaade edilen yerleşim yerleri ile sınırlı olarak yayınlarına devam etmelerine imkân tanındığı, 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin 2. fıkrasında 2014 yılında yapılan değişiklik ile de radyo yayınları sıralama ihalesinin yapılmasının karasal sayısal televizyon yayın lisansı sıralama ihalelerine bağlı olmaktan çıkarıldığı,

dolayısıyla karasal ortamdan radyo yayınları için sıralama ihalesinin yapılmasının önünde bir engel kalmadığı, bu durumda karasal ortamda yayın yapan kuruluşların yayın alanlarını genişletebilmeleri için Üst Kurulca yapılacak ilanda belirtilecek şartları yerine getirmesi, sıralama ihalesine katılması ve ihalenin üzerinde kalması hâlinde frekans tahsis edilerek lisans verilmesi gerektiği, bu nedenle gelinen aşamada davacı şirketin Üst Kurulca izin verilen yerleşim yerleri (Ankara ve İstanbul il merkezleri) dışında radyo yayını yapma hakkının bulunmadığı anlaşıldığından,

davacı tarafından ülke geneline yayın yapma istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 1995 yılında ulusal radyo lisans (R1) başvurusunda bulunulduğu, müracaatın kabulünden itibaren aralıksız sürdürülen yayınlarını Türkiye genelinde yaygınlaştırmak amacıyla, her türlü mali, idari, teknik, teknolojik donanım, alt yapı ve gerekli personelin sağlandığı ve bir süredir yayınlara devam edildiği, 3984 sayılı Kanun'un yürürlüğe girme nedeninin Üst Kurul'un frekans ihalesini yaparak yayınları düzenlemesi olduğu, ama henüz bu düzenlemenin yapılmadığı ve yayın yapmak isteyen kuruluşların hiçbir yasal dayanak olmadan engellenmeye çalışıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, 6112 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte (03/03/2011) davacı kuruluşa 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası uyarınca radyo yayını yapabileceği yerleşim yerleri ve yayın frekanslarının bildirildiği, buna göre kuruluşun Ankara ve İstanbul il merkezlerine yönelik karasal radyo yayını yapma hakkı bulunduğu, mevcut durumda Üst Kurul'a ulusal başvurusu olan yayıncı kuruluşların hiç birisinin karasal ortamdan vericiler vasıtasıyla Türkiye'nin bütününe yayın yapamadığı,

ancak yayıncı kuruluşların uydu ortamından Türkiye'nin tamamına yayın yaptığı, Üst Kurul'dan uydu radyo yayın lisansı da bulunan davacı kuruluş yayınlarının da Türkiye'nin her tarafına ulaşabildiği, karasal ortamdan radyo yayını yapabilmek için ayrılan frekans alanı sınırlı olduğundan her kuruluşun her istediği yerleşim yerinden yayın yapabilmesinin teknik olarak mümkün olmadığı, dolayısıyla bu aşamada davacı yayın kuruluşunun listede belirlenen ve tarafına frekans kullanım ücreti tahakkuk ettirilen yerler dışında yayın alanını genişletmesinin mümkün olmadığı,

karasal ortamdan ulusal radyo yayın yapma başvurusunun bulunması davacı yayın kuruluşuna ülke genelinde yayın yapma hakkını sağlamadığı, dolayısıyla karasal ortamdan yayın yapan kuruluşların yayınlarına 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Üst Kurulca yayın yapmalarına müsaade edilmiş olan yerleşim yerleri ile sınırlı olmak kaydıyla yayınlarına devam ettiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.