Danıştay 13. Daire E.2018/3094 K.2018/3813

Dava konusu istem: … İli, … Geçici Barınma Merkezi teknik, temizlik ve otomasyon hizmet alım işini gerçekleştirmek üzere 30.10.2017 tarihinde yapılan ihalenin onaylanmasına ilişkin 20.11.2017 tarih ve ... sayılı ihale komisyon kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce; davacı, sınır değerinin belirlenmesinde ikinci tekliflerin dikkate alınması gerektiğini ileri sürmüş ise de, gerek mevzuat, gerekse de idari şartnamenin 34. maddesi gereği, ilk oturumda verilen ve geçerli olan birinci teklifler üzerinden sınır değerinin belirleneceği, dava dosyasında mevcut idari şartnamede belirtilen formülasyona uygun olarak tespit edilen sınır değerinin altında teklif veren davacının ihale dışı kaldığı, ihalenin sınır değerinin üzerinde ve ekonomik açıdan en avantajlı şirkete ihale edildiği, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ihale komisyon kararının ihale mevzuatına aykırı alındığı, isteklilerden habersiz olarak sınır değerin belirlendiği, ikinci tekliflere göre sınır değerin belirlenmesi gerektiği, geçerli son tekliflerin dikkate alınmadığı, kamu zararı oluştuğu, kamu yararı ilkesinin dikkate alınmadığı ve teklifinin sınır değerin üzerinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare ve müdahil tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.