Danıştay 13. Daire E.2018/4041 K.2022/867

Dava konusu istem: 1995 yılında Bayburt il merkezine yönelik yayın yapmak üzere yerel radyo (R3) lisans başvurusu bulunan yayıncı kuruluşun ulusal düzeyde (R1) yayın yapabileceği frekansların bildirilmesi istemiyle yaptığı 23/12/2015 kayıt tarihli yayın alanı genişletme başvurusunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı yazı ile bildirilen … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen 08/03/2018 tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacının başvurusunun Üst Kurul tarafından değerlendirilip karara bağlandığı ve 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun

hükümlerinde de yer aldığı üzere Üst Kurulca sıralama ihalesi yapılıp, karasal yayın lisansları verilene kadar geçecek süre içerisinde, sadece 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun'un Geçici 6. maddesi uyarınca karasal ortamda yayında olan radyo ve televizyon kuruluşlarının, Üst Kurulca yayın yapmalarına müsaade edilmiş olan yerleşim yerleri ile sınırlı olmak kaydıyla yayınlarına devam edeceklerinin hükme bağlandığı, bu yerlerin genişletilebileceğine yönelik olarak herhangi bir hükme yer verilmediği, idarenin de bu anlamda mahkeme kararı ile zorlanmasının hukuken mümkün olmadığı dikkate alındığında davacı şirketin yayın lisansının genişletilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, gerekçesiz verilen mahkeme kararlarının adil yargılanma hakkını ihlâl ettiği, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olması nedeniyle bozulması gerektiği, Üst Kurul'a verilen yetkinin İzin ve Tahsisler Daire Başkanlığı'nca kullanılması suretiyle tesis edilen dava konusu işlemin yetki bakımından sakat olduğu, şirketin yayınlarına başladığı tarihte yürürlükte bulunan tanımın şirkete Türkiye geneline yönelik yayın yapma hakkını verdiği, şirketlerince yalnızca kanunların kendilerine verdiği yetkiyle yayın yapabileceği alanlara yönelik frekansın talep edildiği,

yıllık frekans kullanım ücretlerinin Üst Kurul tarafından kabul edilmesinin yayınlara zımnen izin verildiği anlamını taşıdığı, davalı idarenin frekans sıralama ihalesini 24 yıldan uzun süredir yapmamasının, geçici rejimi sonlandırmamasının, Anayasal düzeyde korunan ifade özgürlüğü ve basın özgürlüğü hakkını ihlâl ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacı yayın kuruluşunun ne ulusal radyo yayın (R1) lisansına ne de ulusal radyo yayın (R1) yetkisine sahip olmadığı, ulusal yayın hakkının değil, buna ilişkin müracaatının bulunduğu, bu durumun da ulusal çapta her yerde yayın yapabileceği anlamına gelmediği, zira karasal ortamdan yayın yapan hiçbir yayın kuruluşuna yerel/bölgesel/ulusal yayın lisansı verilmediği, davacı kuruluşun da 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi kapsamında Üst Kurul kayıtlarında izinli olduğu yerleşim yerine yönelik yayın faaliyetini sürdürmek durumunda olduğu,

radyo frekans ücretinin de bu kapsamda sadece Bayburt il merkezine yönelik yayın hakkına ilişkin tahsil olunduğu, davacının mevcut radyo yayınlarının alanını genişletebilmesinin söz konusu olmadığı, dava konusu işlemin Üst Kurul kararı ile tesis edildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.