KÜNYE
Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2018/4181 E., 2021/2533 K.·T.C. Danıştay Onüçüncü Daire
- Karar tarihi
- 29 Haziran 2021
- Esas No
- 2018/4181
- Karar No
- 2021/2533
- Temyiz eden (davacı)
- … Akaryakıt Dağıtım Sanayi ve Ticaret A.Ş.
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Kurumu
- Vekili
- Av. …
- İstemin_konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:2018/1055 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
589 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisi ...'in akaryakıt istasyonunda 22/04/2013 tarihinde yapılan denetim sonucunda, bayinin otomasyon sistemine bağlı olmayan tanktan akaryakıt ikmali yaptığı, otomasyon sistemine müdahale edildiği ve sistemin çalışmadığı hususlarının tespit edilmesi üzerine davacı şirkete 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 850.000,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ... tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....
İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; otomasyon sisteminin kurulması ve sağlıklı şekilde işletilmesi, bu suretle alış ve satışa ilişkin hareketlerin günlük olarak izlenmesi konusunda asli sorumluluğun dağıtıcılara yüklendiği, davacı dağıtım şirketinin bayisi olarak faaliyet gösteren ...'e ait akaryakıt istasyonunda 22/04/2013 tarihinde yapılan denetimde istasyon otomasyon sisteminin çalışmadığı ve istasyon görevlisinin beyanına göre bu durumun 27-28 gündür devam etmekte olduğu,
ayrıca, tutanakta geçen "yasal" ifadesinden anlaşıldığı üzere, akaryakıt ikmalinde kullanılan 3 numaralı tankın sisteme bağlı olmadığının sabit olduğu, dolayısıyla, dağıtıcı şirket olan davacının, istasyon otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmasına ilişkin öngörülen eylem ve bildirimleri yapmayarak gerekli önlemleri almadığının sabit olduğu anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık olmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, otomasyon sistemini denetlemenin uzmanlık gerektiren bir iş olduğu, kendisinin bu güce sahip olmadığı ve bu görevin davalı idareye ait olduğu, dağıtıcı firma olarak yükümlülüklerini yerine getirdiği, suçta ve cezada kanunilik ilkesinin çiğnendiği, lehe kanun değişikliklerinin olduğu, otomasyon sisteminin çalışmasında sorumluluğun bayiye ait olduğu, ceza miktarının yüksek oldugu, dağıtım şirketi olarak iyi niyetli 3. kişi konumunda olduğu, ilgili tankın kullanılmadığı, otomasyon sistemine ilişkin birçok alt yükümlülükten sadece bir veya birkaçında bulunan eksiklikler için ceza uygulanmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 13. Daire, E. 2018/4181, K. 2021/2533, 29 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama