Danıştay 13. Daire E.2018/653 K.2023/2312

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "… TV" logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 15/02/2016 tarihinde yayınlanan "..." isimli evlilik programında 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinin tekraren ihlâl edildiğinden bahisle 280.177,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun (Üst Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; kutsal olan evlilik müessesesinin kolay ve sıradan bir olgu gibi insanlara tanıtılarak, televizyonlarda çeşitli yaşlarda kadın ya da erkek adaylara eş aranmasının toplumumuzun örf ve adetlerine uygun olmadığı, evlilik müessesesinin toplumun temelini oluşturan önemli ve ciddi bir kurum olduğu, aile kurma girişimlerinin sıradanlaştırılmasının ve ailenin saygınlığının düşürülmesinin toplumsal yapının zarar görmesine neden olacağı, ilgili programda yayınlanan görüntülerin toplumun milli ve manevi değerlerine, genel ahlaka, Türk örf ve adetlerine de aykırı olduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesi'nce verilen kararda; söz konusu program içeriğinde, 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrasında kural altına alınmış olan kimi yayın ilkelerinin ihlâli söz konusu ise de, bu ihlâllere ilişkin fiillerin 6112 sayılı Kanun'un 8/1-(f) maddesinde karşılığının olmadığı, başka bir ifadeyle, dava konusu para cezasının uygulanmasına neden olan, söz konusu program içeriğindeki görüntü ve ifadelerin, 6112 sayılı Kanun'un 8/1-(f) maddesi kapsamında ele alınarak dava konusu işlemin tesis edilmesinde ve yine bu madde yönünden ihlâlin varlığı kabul edilerek hüküm kurulmasında hukukî hataya düşüldüğü;

bu itibarla, davacı yayın kuruluşu hakkında tesis edilmiş olan dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile istinaf başvurusuna konu idare mahkemesi kararının kaldırılmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Mahkeme’nin Üst Kurul’u belli bir yönde işlem tesisine icbar ettiği ve adeta idari işlem niteliğinde hüküm kurarak idarenin takdir yetkisini ortadan kaldırdığı, yayında kazazede adayların görüntülerinin sunulmasının ve adaylardan birinin hâlihazırda bir ilişkisi olmasına rağmen bitmiş ilişkisinin devam eden “büyük aşk” olarak lanse edilmesinin ve devamında yaşanan tartışmaların anılan yayın ilkesini ihlâl ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının sonucu itibarıyla hukuka uygun olduğu, ancak gerekçe kısmında yapılan yorumun isabetli olmadığı, zira yayında herhangi bir yayın ilkesi ihlâlinin bulunmadığı, ayrıca Mahkeme kararıyla idarenin takdir yetkisine müdahale edilmediği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkimi'nin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.