Danıştay 13. Daire E.2018/849 K.2023/1860

Dava konusu istem: Davacı Şirkete ait "…" logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 21/10/2016 tarihinde yayınlanan reklam filminde, Yayın Hizmeti Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik'in 12. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinin ihlâl edildiğinden bahisle 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tesis edilen uyarı yaptırımı ile aynı Kanun'un 9. maddesinin 6. fıkrasının (ç) bendinin tekraren ihlâl edildiğinden bahisle aynı Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirkete ait "…" logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 21/10/2016 tarihinde sohbet hattı reklamına yer verilen yayınında, "…" şeklinde ibarelerle aranacak telefon numarası ve uygulanacak ücretin belirtildiği, ayrıca sohbet hattı tanıtımları süresince müziği ve aksanından yabancı uyruklu olduğu anlaşılan bir kadının "sana aşık oldum, birlikte yüzelim mi, bana çok şey öğretmeni istiyorum" vb. sözleri eşliğinde değişik kadın görüntülerine yer verildiği ve bu görüntülerde cinsellik algısı ön plana çıkarılarak ilgi çekilmeye çalışıldığı,

ayrıca söz konusu yayının 24:00-05:00 saatleri dışında korumalı saatler dilimi içinde (14:00-16:00) yayınlandığı, bu durumun çocuklara ve cinsel olarak henüz yeterli fiziksel ve zihinsel olgunluğa erişmemiş gençlere olumsuz tesir edeceği, diğer taraftan, dosya muhteviyatından yayıncı kuruluşa 23/11/2015 tarihli yayını nedeniyle evvelce … tarih ve … sayılı Üst Kurul kararıyla 6112 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 6. fıkrasının (ç) bendi uyarınca "uyarı" yaptırımı uygulandığının görüldüğü,

bu durumda, 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tesis edilen uyarı ve 6112 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 6. fıkrasının (ç) bendinin tekraren ihlâli sebebiyle, ihlâlin tespit edildiği tarih itibarıyla kuruluşun Eylül 2016 ayına ait ticari iletişim gelir beyanının 11.000,00-TL olduğu değerlendirilerek, televizyon kuruluşları için idari para cezası 10.000,00 (on bin) (2016 yılı için yeniden değerleme oranın göre belirlenen 14.359,00 (on dört bin üçyüz elli dokuz) Türk lirasından az olamayacağından, asgari sınırdan 14.359,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kararın eksik incelemeye dayalı olarak alındığı, ilgili reklamın yabancı dil pratiği ile ilgili olduğu, cinsel sohbet hattı, telefonla arkadaş bulma hattı veya eş bulma ve benzeri hizmetler içermediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, reklamın cinsellik algısı ön plana çıkarılarak yapıldığı, bu nedenle çocuk ve gençleri olumsuz etkileyebilecek nitelikte olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.