Danıştay 13. Daire E.2019/2146 K.2022/3420

Dava konusu istem: Bayilik lisansı sahibi davacının, ulusal marker seviyesi geçersiz, teknik düzenlemelere aykırı ve tağşiş edilmiş akaryakıt ikmal ettiğinden bahisle hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. Maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 1.000.000,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) …tarih ve …sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; dava dosyasında bulunan bilgi ve belgelerden, bayilik lisansı sahibi olan davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda 16/04/2013 tarihinde yapılan denetimde alınan motorin numunelerinin analizi sonucunda ulusal marker seviyesinin geçersiz ve teknik düzenlemelere aykırı olduğunun, ayrıca akaryakıta tağşiş ve/veya hile amacıyla katılabilecek ürün bulundurulduğunun teknik analiz raporu ile tespit edildiği anlaşıldığndan, somut, hukuken geçerli rapor, bilgi ve belge ile aksini ispat edemeyen davacı şirket hakkında tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …Bölge İdare Mahkemesi.

İdari Dava Dairesi'nce; dosyanın incelenmesinden, davacıya ait istasyonda satışı yapılan akaryakıtın bulunduğu jeneratör odasının istasyona 30m, üçüncü kişiye ait kamyonun bulunduğu alana ise 10m mesafede olduğu, Asliye Ceza Mahkemesinde, 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçlamasıyla yapılan yargılamada yalnızca dava dışı ... adlı kişinin sanık sıfatıyla yargılandığı, davacı şirket yetkilisi hakkında herhangi bir suç isnadında bulunulmadığı, dolayısıyla fiilden adı geçen kişinin sorumlu olduğunun mahkeme tarafından karara bağlandığı, istasyonun normal işleyişinde usulsüz bir durumun saptanmadığı;

öte yandan istasyonun mühürlenmesi işlemine karşı açılan iptal davası neticesinde, Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce onanarak kesinleşen iptal kararı ile, istasyonda kaçak akaryakıt satışı yapıldığının sabit olmadığının ortaya konulduğu; bu durumda, davacıya ait olmadığı ve davacı tarafından satışa sunulmadığı ve aksi yönde bir tespitin de bulunmadığı sonucuna ulaşılan akaryakıt nedeniyle davacıya idari para cezası verilmesine ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esastan incelenen davada, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, TÜBİTAK tarafından tanzim edilen analiz raporu ile davacıya ait akaryakıt istasyonunda kaçak akaryakıt bulunduğunun sabit olduğu, tağşişe yarayan akaryakıt bulundurmama yükümlülüğü kapsamında kişinin isnat edilen suçu fiillen işlemesi şartının aranmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.