Danıştay 13. Daire E.2019/2351 K.2020/3795

Dava konusu istem: İzmir ili, Aliağa ilçesi, … Körfezinde bulunan ve mülga Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'nca 27/08/2010 tarihinde onaylanan 1/1000 ölçekli Aliağa Nemrut Körfezi (Liman ve Liman Geri Hizmet Alanı) Uygulama İmar Planı kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bir kısım alan üzerinde kullanma izni/ ön izin verilmesi, bu mümkün olmadığı takdirde ön izin süresinin uzatılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğü’nün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesi'nce Dairemizin 23/10/2014 tarih ve E:2014/2119, K:2014/3226 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; dava konusu alanın da bulunduğu İzmir ili, Aliağa ilçesi,.

Körfezi (Liman ve Liman Geri Hizmet Alanı) 1/5.000 ölçekli Nazım İmar Planı Değişikliği ile 1/25.000 ölçekli İzmir Kentsel Bölge Nazım İmar Planı Değişikliği'nin 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 9. maddesi ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca 06/03/2009 tarihinde onaylanmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada;

keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu, deniz dolgu alanları ve kara alanlarındaki yeşil alanları yok edecek kazıların ülkemizin doğal zenginlikleri olan kıyı alanlarımızın yapısının bozulmasına yol açacağı, çok değerli kara ve su alanlarını yok etmesinin kamu yararı ve planlama ilkeleri açısından eleştirilmesi ve gerekli önlemlerin alınması gerektiği, alt ve üst kademe planlar arasında uyum sağlamadığı tespit edilerek, şehircilik ilkeleri, planlama esasları ve kamu yararına uygun olmadığı anlaşıldığından,

hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle Danıştay Altıncı Dairesi'nin 14/02/2012 tarih ve E:2009/10857 sayılı kararıyla yürütmesinin durdurulmasına karar verildiği, bu karara yapılan itirazın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 22/11/2012 tarih ve 2012/769 sayılı kararıyla reddedildiği, Danıştay Altıncı Dairesi'nin esas hakkındaki 01/10/2013 tarih ve E:2009/10857, K:2013/5445 sayılı kararı ile de imar planlarının iptal edildiğinin görüldüğü;

bu durumda, 3194 sayılı Kanun'un 3. maddesi gereği, herhangi bir saha, her ölçekteki plan esaslarına, bulunduğu bölgenin şartlarına aykırı maksatlar için kullanılamayacağından, yargı kararıyla öncelikle yürütmesinin durdurulmasına, sonrasında iptaline karar verilen davaya konu alanın da içinde yer aldığı imar planlarına dayanılarak,

deniz alanının kıyı yatırımı (liman) alanı olarak kullanılmasına izin verilmesinin, Danıştay Altıncı Dairesi'nin anılan dosyasında yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda belirlenen tespitler dikkate alındığında, kamu yararı ve hizmet gereklerini ihlâl edeceği ve planlama esaslarına aykırı uygulamalara yol açacağı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kararın ön izin süresi içinde imar planı yapılacağı yolundaki kanuni düzenlemeye aykırı olduğu, Danıştay Altıncı Dairesi'nin iptal gerekçelerini karşılayacak şekilde yeni bir imar planı yapılmasının mümkün olduğu, Nemrut Körfezi'nin liman yatırımları için uygun olduğu, Nemrut bölgesinde petrol şirketlerinin yatırımlarının olduğu, iki adet termik santral bulunduğu, bu hâli ile de doğal zenginlik ve güzelliklerden uzaklaşmış durumda olduğu, doğal zenginlik ve güzellikler adına liman yatırımının önlenmesinde kamu yararı bulunmadığı, idare tarafından.

A.Ş.'ye dolgu alanı için ön izin verildiği hâlde şirketlerine ön izin verilmediği, eşitlik ilkesine aykırı davranıldığı, 1996 yılından bu yana liman yatırımının önlendiği, denizde dolgu yapılması suretiyle liman ya da iskele inşa edilmesinde ilk olarak ön izin alınması, sonra uygulama imar planı ve uygulama projelerinin tamamlanması şeklinde uygulama yapılırken ön izin müessesesini ortadan kaldıracak şekilde işlem tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemlerle ön izin süresinin uzatılmadığı, keyfî olarak ön izin verilmesinden kaçınıldığı iddialarının mesnetsiz olduğu, 30/03/2015 tarihinden başlamak üzere 23.134,84 m² yüzölçümlü alana ilişkin ön izin süresinin bir yıl süreyle uzatılmasının uygun görüldüğü, davacı tarafından gereken bedel ödenmediği için ön izin süresinin uzatılamadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.