Danıştay 13. Daire E.2019/2899 K.2021/1165

Dava konusu istem: LPG Otogaz Bayilik Lisansı sahibi davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda sorumlu müdür belgesini haiz sorumlu müdür çalıştırılmadığından bahisle 83.839,00-TL idarî para cezası ile tecziye edilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) 05/04/2018 tarih ve 7783-69 sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

04/06/2015 tarihli denetimde davacının imzalamış olduğu 25/05/2015-25/05/2016 tarihlerini kapsayan sorumlu müdür sözleşmesinin mevcut olmasına karşın bu belgenin 2015 yılı vize işlemleri için Makine Mühendisleri Odası Eskişehir Şubesi Kütahya Temsilciliğine denetim tarihinden önce teslim edildiği, bu durumun anılan temsilciliğin 28/05/2015 tarih ve 15/186 sayılı yazısı ile ortaya konulduğu, nitekim 09/06/2015 tarihinde de sorumlu müdür belgesinin düzenlendiği,

bu durumda, LPG sorumlu müdür sözleşmesinin olmaması ve sorumlu müdür belgesinin ibraz edilememiş olması sebebiyle dava konusu işlem tesis edilmişse de, davacının sorumlu müdür sözleşmesinin bulunmasının yanı sıra sorumlu müdür belgesi ve bu belgenin alınma zorunluluğunun düzenlendiği yönetmeliklerin 16/12/2012 tarihli ve 28499 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği ile yürürlükten kaldırıldığı ve bu Yönetmelikte sorumlu müdür sertifikası düzenlemesine yer verilerek, TMMOB'dan alınan eğitim sonucunda ''Sorumlu Müdür Sertifikası'' alınması zorunluluğunun getirildiği,

ancak "Sorumlu Müdür Belgesi" alınmasının öngörülmediği, sorumlu müdür belgesi zorunluluğu getiren düzenlemenin 15/12/2016 tarih ve 29919 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile tekrar yürürlüğe konulduğu, başka bir deyişle, denetim tarihi itibarıyla ne 5307 sayılı Kanun'da ne de Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Lisans Yönetmeliği ve Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği'nde sorumlu müdür belgesine sahip olma şartının aranmadığı,

mevzuattaki bu boşluğun dava konusu cezaya sebep fiilin tespit tarihinden çok sonraki bir tarih olan 15/12/2016 tarihinde doldurulduğunun görüldüğü, bu itibarla, sorumlu müdür belgesi alma zorunluluğu getiren yönetmelik hükümlerinin, yürürlük tarihinden önceki bir olaya uygulanması suretiyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacıya ait otogaz istasyonunda yapılan denetimde, sorumlu müdür belgesinin ibraz edilemediği, dolayısıyla sorumlu müdür belgesini haiz müdür bulundurulmadığı sabit olan davacı hakkında tesis edilen cezanın mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.