Danıştay 13. Daire E.2019/3083 K.2020/3438

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "…" logosuyla yayın yapan televizyon kanalında, 01/06/2014 tarihinde yayınlanan … "…" adlı video klibinde yer alan görüntüler nedeniyle 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 2. fıkrasının ihlâl edildiğinden bahisle aynı Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca uyarı yaptırımı uygulanmasına ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce. Dairemizin 06/02/2018 tarih ve E:2016/1548, K:2018/292 sayılı bozma kararına uyularak dava dosyası üzerinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, bilirkişi olarak tayin edilen çocuk ve ergen ruh sağlığı uzmanı Prof. Dr. …, yine çocuk ve ergen ruh sağlığı uzmanı Doç. Dr. … ve uzman çocuk psikoloğu … tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda özetle.

"Klipte yer alan görüntülerde iç çamaşırı giyen bir kadının farklı ortamlardaki ve mayo/bikinili kadınların havuz başı ve havuzdaki görüntülerinin ekrana yansıdığı, söz konusu klipte iç giyim ve mayo/bikini öğeleri ile yansıtılan yarı çıplaklık dışında cinsel bir öğenin bulunmadığı, karakterler arasında cinsel çekim dürtüsünü yansıtan veya müstehcenlik ya da pornografi içeren öğelerin yer almadığı,

küçük yaştaki çocukların klipte yer alan görüntüleri yargılayacak bilişsel olgunlukta olmadıkları, bu tür görüntüleri izleyen büyük yaştaki çocukların ve ergenlerin ise, bu görüntülerin niteliğini anlayıp, yorumlayabilecek işleme becerisine sahip oldukları, klipte yer alan görüntüler kuramsal bilgiler ışığında değerlendirildiğinde, yarı çıplak görüntü öğeleri dikkat çekse de, söz konusu görüntülerin çocuk ve ergenlerin ruhsal gelişimleri üzerinde olumsuz etki yaratacak nitelikte olmadığı" şeklinde tespit ve görüşlere yer verildiği, bilirkişi raporuna davalı idarece yapılan itirazlar yerinde görülmeyerek,

anılan raporun hükme esas alınabilecek nitelikte bulunduğu;

Bu durumda, davacı şirkete ait "…" logosuyla yayın yapan televizyon kanalında, 01/06/2014 tarihinde saat 19.43'te yayınlanan … "…" adlı video klibindeki görüntülerin, 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 2. fıkrasında yer alan, "Radyo ve televizyon yayın hizmetlerinde, çocuk ve gençlerin fiziksel, zihinsel veya ahlakî gelişimine zarar verebilecek türde içerik taşıyan programlar bunların izleyebileceği zaman dilimlerinde ve koruyucu sembol kullanılmadan yayınlanamaz." ilkesini ihlâl etmediği anlaşıldığından, anılan Kanun'un 32. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uyarı yaptırımı uygulanmasına ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, klipte sırf kadın bedeninin çıplaklığının cinsellik dürtüleri uyandıracak biçimde sergilendiği, sürekli kadın göğsü, kalçası ve genital bölgesine yakın çekim görüntülerinin gösterildiği, kadın bedeninin adeta seyirlik bir meta hâlinde ekrana yansıtıldığı, klibin çocukların ve gençlerin ekran başında olabilecekleri bir zaman diliminde yayınlandığı, işlemin iptaline dayanak olan bilirkişi raporunun mahkemeyi yönlendirmeye yetecek nitelikte olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, mahkemece verilen kararın hukuka uygun olduğu, yayınla ilgili bilirkişi raporunun hükme esas alınabilecek yeterlikte olduğu, davalı idarenin itirazlarının bu raporu kusurlandıracak mahiyette olmadığı, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Davalı idarenin bilirkişi raporuna ilişkin iddialarının bilirkişi raporunu kusurlandırdığı anlaşıldığından, söz konusu rapor hükme esas alınarak verilen Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.