Danıştay 13. Daire E.2019/3834 K.2020/3563

Hizmetleri A.Ş.) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: "…" logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 19/12/2011 tarihinde yayınlanan "…" programının sonunda kesintisiz olarak 18 saniye boyunca 26 farklı şirketin logolarının herhangi bir ibâre olmadan yayınlandığından ve reklam alanının görüntü alanının % 20'sini aştığından bahisle 6112 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 10. fıkrası ile Yayın Hizmeti Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 10. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ihlâli nedeniyle 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uyarı müeyyidesi uygulanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….

İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 17/04/2018 tarih ve E:2018/1072, K:2018/1450 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; dava dosyasında yer alan CD kayıtlarının incelenmesinden, programın sonunda gösterilen marka ve logoların bant reklam kapsamında değerlendirilemeyeceği, ekrana getirilen marka ve logoların programın diğer unsurlarından kolayca ayırt edilebildiği, nitekim Kurul tarafından alınan … tarih ve … sayılı ilke kararı ile program sonlarında akar ve hareketsiz olarak gösterilen isim, marka ve logo uygulamalarının "kısmi program desteklemesi" olarak kabulüne karar verildiği,

kısmi program desteklemesi yayınları için uyarıcı bir ibarenin yer alması şartının mevzuatta öngörülmediği, bu çerçevede ihlâl konusu görüntülerin 6112 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 10. fıkrasında yer alan yayın ilkesini ihlâl ettiğinden söz edilemeyeceği.

6112 sayılı Kanun'un 12. maddesi ve Yayın Hizmetleri Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik'in 13. maddesi kapsamında kısmi program desteklemesi olarak kabul edilmesi gerektiği; bu durumda, uyuşmazlığa konu program sonunda yer verilen marka ve logoların 6112 sayılı Kanun'un 12. maddesi ve Yayın Hizmetleri Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 13. maddesi kapsamında kısmi program desteklemesi olarak kabul edilmesi gerekirken, görüntülerin bant reklam olduğu ve 6112 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 10. fıkrasının ihlâl edildiğinden bahisle uyarı cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Maliye Bakanlığının işbu davayı takibinin subjektif dava ehliyeti şartına aykırı olduğu, programın yayınlandığı tarih itibarıyla program desteklemesi uygulamasının 5 saniye süre ile sınırlı olduğu, 18 saniye süre ile 26 farklı firmanın logolarının ekranın büyük bir bölümünü kaplar şekilde herhangi bir ibâre olmadan yayınlanmasının program desteklemesi olarak değerlendirilemeyeceği, Kurul kararın alındığı tarihteki yürürlükte olan mevzuata uygun olarak bu uygulamanın bant reklam şeklinde değerlendirilmesinin ve müeyyide uygulanmasının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.