KÜNYE
Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2019/748 E., 2021/3391 K.·T.C. Danıştay Onüçüncü Daire
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2021
- Esas No
- 2019/748
- Karar No
- 2021/3391
- Temyiz eden (davalı)
- ... Kurumu
- Vekilleri
- Av. ..., Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
668 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 25/09/2014 tarihinde yapılan denetimde, sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince davacı hakkında 76.142,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararda; davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 25/09/2014 tarihinde yapılan denetimde, davacının da imtina etmeksizin imzaladığı tutanakla, LPG Sorumlu Müdür belgesinin ve sözleşmesinin ibraz edilmediği, daha sonra İl Müdürlüğüne ibraz edilen LPG Sorumlu Müdür Eğitim Sertifikası üzerinde ise, "Bu belge LPG Sorumlu Müdür Belgesi yerine geçmez." ibaresinin bulunduğu, dolayısıyla tespit tarihinde mevzuatın aradığı sorumlu müdür bulundurma yükümlülüğünün yerine getirilmediği;
bu durumda, davacıya ait LPG otogaz istasyonunda denetim tarihinde geçerli sorumlu müdür belgesi ve sözleşmesi bulunan sorumlu müdür çalıştırılmadığının açık olması karşısında 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca davacı adına 76.142,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; denetimin yapıldığı 25/09/2014 tarihi itibarıyla ne 5307 sayılı Kanun'da ne de Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Lisans Yönetmeliği ve Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği'nde sorumlu müdür belgesine sahip olma şartının aranmadığı,
15/12/2016 tarih ve 29919 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği'ne eklenen "LPG dolum tesisleri ve LPG otogaz istasyonları sorumlu müdür belgeleri" başlıklı 19/A maddesiyle sorumlu müdür belgesi alma zorunluluğunun denetim tarihi olan 25/09/2014 tarihinden sonra getirildiğinin görülmesi ve Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Makina Mühendisleri Odası Uzmanlık ve Belgelendirme Yönetmeliği'nde de herhangi bir yaptırım öngörülmemiş olması karşısında,
fiil tarihinde "sorumlu müdür belgesi bulundurulmaması" hâlinin cezalandırılacak fiiller arasında sayılmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın reddine ilişkin mahkeme kararında, hukukî isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın kaldırılmasına; 2577 sayılı Kanun'un değişik 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, lisans sahiplerinin konu hakkındaki mevzuata aykırılığı gidermek için sorumlu müdür ile sözleşme imzalamasının yeterli olmadığı, bu sözleşmeye bağlı olarak TMMOB tarafından sorumlu müdür belgesini de tanzim ettirmek zorunda oldukları ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 13. Daire, E. 2019/748, K. 2021/3391, 20 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama