Danıştay 13. Daire E.2020/1896 K.2021/3294

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin, bayisine ait akaryakıt istasyonunda 10/02/2017 tarihinde yapılan denetimde, otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı çalışmasını sağlayacak gerekli tedbirlerin alınmadığı, bu kapsamda oluşan aykırılıkların zamanında giderilmediği ve Kuruma bildirilmediğinden bahisle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca davacı şirkete 1.066.327,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve …. sayılı … Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesi'nce verilen …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava dosyasında yer alan soruşturma raporu ve diğer bilgi ve belgelerin incelenmesinden.

24.000 Litre yapılan ikmalin, istasyon otomasyon sisteminin tank dolum ekranında 11667 Litre olarak kayıtlara geçtiği, yeraltı tank seviyelerinin otomasyon ile uyumlu olduğu ancak otomasyon tank dolum ekranı ile tank hareket grafiği ekranındaki değerlerin uyumlu olmadığı hususlarının sabit olduğu,

dağıtıcı lisansı sahiplerinin, Kurum tarafından belirlenen esaslara uygun olarak bayilerinde kaçak akaryakıt satışının yapılmasını önleyen teknolojik yöntemleri de içeren bir denetim sistemi kurmak ve uygulamakla yükümlü oldukları, bu yükümlülüğün de bayide sürekli denetimi gerektirdiği açık olduğundan, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı; ayrıca, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinde 14/02/2019 tarihinde yapılan değişiklik sonrasında 19. maddenin 1. fıkrasının (ç) bendinde aynı eylem için belirlenen cezanın davacının lehine olmadığı anlaşıldığından,

dava konusu işlemin tesis edildiği sırada yürürlükte olan 19. maddenin uygulanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, İdare Mahkemesi ve Bölge İdare Mahkemesi tarafından yeterli inceleme yapılmadan karar verildiği, bayisine ait akaryakıt istasyonunda otomasyon sisteminin kurulduğu ve çalışır vaziyette bayiye teslim edildiği, otomasyon sistemi ile ilgili yükümlülüklerin eksiksiz yerine getirildiği, otomasyon sisteminde yazılım hatası nedeniyle verinin tutarsız gözüktüğü, harici doluma ilişkin Kuruma bildirimde bulunulduğu, davaya konu eylemin niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiillerden olduğu ve idarî para cezası verilmemesi gerektiği, otomasyon sisteminin harici kuruluşlardan satın alındığı,

bayi nezdinde ihlal söz konusu olsa dahi bu ihlalden herhangi bir menfaat elde edilip edilmediğinin araştırılması gerektiği, başkasının eyleminden dolayı cezalandırılarak cezaların şahsiliği ilkesinin ihlâl edildiği, uygulanan ceza fahiş miktarda olduğundan mahvına sebep olacağı, idare tarafından yapılan soruşturmada eylemin gerçekleştiğinin somut olarak ortaya konulamadığı ve soruşturmanın şekil olarak yerine getirildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.