Danıştay 13. Daire E.2020/1988 K.2022/677

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "... " logosuyla yayın yapan kanalda 02/05/2012 tarihlerinde yayınlanan "... " adlı filmde, 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 8. maddesinin 2. fıkrasının ihlal edildiğinden bahisle, aynı Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca uyarı yaptırımı uygulanmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce Dairemizin ... tarih ve E:... , K:... sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; dosya üzerinden yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen 08/01/2020 tarihli bilirkişi raporunda özetle; "(...) Filmin içeriği açısından bakıldığında tamamen yetişkinlere yönelik yapılmış; şiddet, korku, olumsuz model oluşturabilecek sahneler içeren, çocuk ve ergenlerin izlemesinin travmatik etki bırakabileceği bir film olduğu düşünülmüştür... dava konusu yayının çocukların ve gençlerin olumlu tutum ve davranışlar geliştirmesi açısından uygun olmadığı,

kurgusu itibarı ile çocukları gelişimsel açıdan kısa ve uzun dönemde olumsuz etkileyeceği, şiddet davranışlarını arttırabileceği, düşünce ve davranış şemalarını olumsuz etkileyeceği, ikili ilişkilerde uygunsuz sorun çözme modelleri sunduğu, duyarsızlaşmaya neden olabileceği düşünülmesine karşın;

filmin izlenmesinin ve erişilebilmesinin ebeveynin özel teşebbüsleriyle ancak mümkün olması bu davaya konu olan filmin izlenmesini engellemede ebeveynin denetiminin, tutum ve davranışlarının, nasıl bir model olduğunun ve aldığı güvenlik tedbirlerinin daha önemli ve öncelikli olduğunu düşündürmüştür. (...) Dava konusu programı kişilerarası ilişkilerde etik. ahlaki değerler, uygun davranış modelleri sunması açısından onaylamamasına karşın 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 2. fıkrasında yer alan hükme aykırılık teşkil etmediği kanaatine varılmıştır." şeklinde görüş belirtildiği;

raporda yer alan, dava konusu yayının çocukların ve gençlerin olumlu tutum ve davranışlar geliştirmesi açısından uygun olmadığı, tamamen yetişkinlere yönelik yapılmış; şiddet, korku, olumsuz model oluşturabilecek sahneler içeren, çocuk ve ergenlerin izlemesinin travmatik etki bırakabileceği bir film olduğu yönündeki değerlendirmelerin karara esas alınabilecek mahiyette görülmüş olup,

yayınlanan filmin bir sinema kanalında olması ve izleyicinin bireysel başvurusu ile satın alındığı takdirde ulaşılabilmesi ve izle-öde sisteminde kontrolün tamamen ebeveynde olduğundan bu filmin geleneksel televizyon yayıncılığı kapsamında çocukları korumak amaçlı yapılan düzenlemeler çerçevesinde değerlendirilmesinin olanaksız olduğu yönündeki teknik görüşe itibar edilmediği, bu kapsamda dava konusu yayında genç insanların korku verici ölümlerinin konu alındığı, son derece kanlı ölüm sahnelerinin bulunduğu, bunların çocukların ve gençlerin zihinsel ve ahlaki gelişimine zarar verebilecek nitelikte olduğu,

diğer taraftan bu yayının çocuk ve gençlerin izleyebileceği bir saatte yayınlandığı dikkate alındığında söz konusu filmde yer alan sahnelerin 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 2. fıkrasını ihlal ettiği anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, "..." logolu kanalın öde izle sistemli bir kanal olduğunun görmezden gelindiği, eksik inceleme sonucunda karar verildiği, bilirkişi raporunda yer alan ve işlemin hukuka aykırı olduğunu belirten değerlendirmelerin dikkate alınmadığı, çelişkili değerlendirmelere yer verildiği, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu yayın ile 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 2. Fıkrasının ihlal edildiğinin bilirkişi raporu ile de ortaya konulduğu, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.