Danıştay 13. Daire E.2020/1992 K.2021/3166

Dava konusu istem: … tarih ve … sayılı bayilik lisansı sahibi olan davacı şirket tarafından, … tarih ve … sayılı bayilik lisansı sahibi …'a ait akaryakıt istasyonuna farklı tarihlerde 8 kez yeniden satış amaçlı akaryakıt satışı yapıldığından bahisle, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi ve aynı maddenin 4. fıkrası uyarınca her fiil için ayrı ayrı 57.232,00-TL olmak üzere toplam 457.856-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce Dairemizin 25/06/2019 tarih ve E:2013/2844, K:2019/2232 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; davacı şirketin kendisi adına akaryakıt taşıyan tankerlerinin 20/09/2010, 27/10/2010, 09/11/2010, 15/11/2010, 25/11/2010, 02/12/2010, 06/12/2010 ve 20/12/2010 tarihlerinde başka bir akaryakıt bayiliği lisansına sahip … 'a yeniden satış amacıyla akaryakıt satışı yaptığının tespit edildiği, tespitten birkaç saat öncesinde.

Ofisi A.Ş.'den davacı şirket adına akaryakıt taşıması yaptıklarına ilişkin olarak düzenlenen faturalarda, söz konusu tespitte yer alan tankerlerin plaka numaralarının yer aldığı, bu şekilde ayrı ayrı yapılan sekiz tespitte de faturalarda yer alan plaka numaraları ile tespit tutanaklarında yer alan tanker plakalarının birbirini tuttuğu, her tutanakta …'a ait akaryakıt istasyonu sorumlusunun imzasının bulunduğu,

bu hâliyle davacı şirket adına taşımacılık yapan tankerlerin başka bir bayiye ait akaryakıt istasyonuna akaryakıt boşalttığı hususunun sübuta erdiği anlaşıldığından bu eylemleri nedeniyle ilgili mevzuat hükümleri uyarınca 457.856,00-TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ön araştırma ve soruşturma yapılmadan ceza kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu, söz konusu suçu işlemediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz dilekçesinde 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinde sayılan bozma sebeplerinden hiçbirinin bulunmadığı, talebin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.