Danıştay 13. Daire E.2020/2306 K.2022/4742

Dava konusu istem: Elektronik Haberleşme Sektörüne ilişkin Yetkilendirme Yönetmeliği'nin 19. maddesinin birinci fıkrasına aykırı olarak 232.530 adet abone verisine abone ve abone hareket bilgilerinde yer vermediği ve yaklaşık 500 bin abone verisini Kuruma iletmediğinin tespit edildiğinden bahisle davacı şirkete Telekomünikasyon Kurumu Tarafından İşletmecilere Uygulanacak İdari Para Cezaları ile Diğer Müeyyide ve Tedbirler Hakkında Yönetmeliğin 6. maddesi ile aynı Yönetmeliğin 32. maddesi uyarınca 2011 yıl net satış tutarının %0,003 oranına tekabül eden 221.237,99-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali ile ihtirazi kayıtla ödenen 165.928,49-TL'nin iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce, Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Dairemizin 10/09/2014 tarih ve E:2014/2632, K:2014/2856 sayılı kararı ile bozulması üzerine Mahkemece verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 09/04/2018 tarih ve E:2016/1138, K:2018/1597 sayılı kararı ile bozulması sonucunda anılan bozma kararına uyularak verilen kararda;

uyuşmazlık konusu olayda, davacı şirketin Kurum sistemine belirlenen periyotlarla iletmekte olduğu CDR, Abone Kütük, Abone Hareket (iş emir bilgileri) ve Abone PRI bilgilerinin yapılan veri kontrol ve analiz çalışmaları sonucunda 232.530 adet abone verisinin hâlihazırda iletilmekte olan abone ve abone hareket bilgilerinde iletilmediğinin ve yaklaşık 500 bin abone verisinin iletilmediğinin tespit edildiği, durumun davacı şirkete iki ayrı yazı ile bildirildiği, belirlenen sürelerde söz konusu yükümlülüklerin yerine getirilmediği hususunun sabit olduğu, bu hususun davacı şirketin 30/05/2012 tarihli yazısından da anlaşıldığı,

bu itibarla, anılan yükümlülüğün yerine getirilmemesi sebebiyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, yeni yönetmelikteki kuralın lehe hüküm içerdiği, lehe hüküm uygulanmadığından işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, uyarı cezasının kanunilik ilkesine aykırılık oluşturmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.