Danıştay 13. Daire E.2020/3106 K.2020/3787

Dava konusu istem:Davacı şirkete ait "…" logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 05/09/2009 tarihinde saat 20:57’de yayınlanan Türk Milli Takımı ile Estonya Milli Takımı futbol maçında ekrana gelen yaklaşık 12 dakikalık alt yazı, logo ve çerçeve reklamlarda ekranda kalış süresi olan 8 saniyenin aşıldığı ve yerleştirme sıklıklarında ise 10 dakikalık süreye uyulmadığı ve bu şekilde 3984 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasının tekraren ihlâl edildiğinden bahisle aynı Kanun’un 33/2. maddesi uyarınca 250.000,00-TL idarî para cezası uygulanmasına ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 17/02/2020 tarih ve E:2016/1769, K:2020/484 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; idarî yaptırım uygulanmasına yönelik işlemin dayanağı olan kuralın yürürlükten kaldırılması veya işlemin tesisinden sonra idarî yaptırım uygulanan kişilerin lehine sonuç doğuracak nitelikte düzenleme yapılması hâlinde yeni hukukî durumun dikkate alınması gerektiği, mülga 3984 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca, ihlâlin ağırlığına göre 250.000-TL'den az olmamak kaydıyla 500.000-TL'ye kadar idarî para cezası uygulanırken, 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca, ihlâlin ağırlığı,

yayının ortamı ve alanı göz önünde bulundurularak, ihlâlin tespit edildiği aydan bir önceki aydaki brüt ticari iletişim gelirinin %1'den %3'üne kadar idarî para cezası uygulanacağının öngörüldüğü, dava konusu Kurul kararında, 3984 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca 250.000,00-TL idari para cezası verildiğinin görüldüğü, 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesinde yer alan kural uygulandığında, davacı şirketin Ağustos 2009 dönemine ait brüt ticari iletişim geliri toplamının 11.580.525-TL olduğu, %1'i olan 115.805,25-TL'den başlamak üzere (250.000,00-TL'yi aşmamak kaydıyla) idarî para cezası verilebileceğinin anlaşıldığı,

idarî para cezası verilmesinin dayanağı kuralın yürürlükten kaldırılması veya lehe düzenleme yapılması hâlinde, uyuşmazlık, ortaya çıkan yeni hukukî durum dikkate alınarak sonuçlandırılacağından, davacı şirkete mülga 3984 sayılı Kanun hükümleri uyarınca 250.000-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; idarî istikrarın ve kamu düzeninin sağlanması açısından idarî işlemlerin tesis edildikleri andaki hukukî duruma göre değerlendirilmesi gerektiği, bu durumun Kabahatler Kanunu'nun amacına da uygun düşeceği, olay tarihi ile işlem tarihinde yürürlükte olan mevzuat hükümlerinin farklılık içermesi hâlinde lehe olan hükmün uygulanacağı, ancak işlemin tesis edildiği tarihten sonra meydana gelen mevzuat değişikliklerinin dikkate alınmaması gerektiği; davacı tarafından ise; televizyon kanalının 25/04/2008 tarihi itibarıyla TMSF'den devralındığı,

dolayısıyla davacı şirket hakkında ancak 25/04/2008 tarihinden sonraki yayınlar için idarî para ceza uygulanmasının mümkün olabileceği, Şartnamenin 10.1. maddesinde de, 3984 sayılı Kanun'un 33. maddesi kapsamında davalı nezdindeki mükellefiyetler ve yaptırımların ihaleyi kazanana geçmeyeceğinin kurala bağlandığı, 20/05/2007 tarihli bir yayına ilişkin olarak tekraren ihlâl nedeniyle idarî para cezası verilemeyeceği, Mahkemece eksik incelemeye dayalı karar verildiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş; davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihaî kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.