Danıştay 13. Daire E.2020/3280 K.2021/2539

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi olan davacı şirketin bayisi olarak faaliyet gösteren ... Akaryakıt Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ne ait akaryakıt istasyonunda 26/08/2012, 05/10/2012 ve 10/11/2012 tarihlerinde gerçekleştirilen denetimlerde, otomasyon sistemine bağlı olmayan yeraltı tankları ile otomasyon sisteminin çalışmadığının tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin (4) numaralı alt bendi uyarınca her bir tespit için 815.555,00-TL olmak üzere toplam 2.446.665,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin bayisi olan dava dışı ... Akaryakıt Gıda San. ve Tic. A.Ş.'ye ait akaryakıt istasyonunda görevli memurlarca 26/08/2012 tarihinde yapılan denetimde, vaziyet planında yer alan tanklarda otomasyon sisteminin kurulu olmadığının, 05/10/2012 tarihinde yapılan denetimde, uzun süredir otomasyon sisteminin çalışmadığının.

10/11/2012 tarihinde yapılan denetimde, 2 nolu yeraltı tankında otomasyon sisteminin kurulu olmadığının aynı tarihli tutanaklarla tespit edildiği, bu durumda, davacı şirketin bayisi olan akaryakıt istasyonunda, otomasyon sistemine bağlı olmayan yeraltı tankları ile otomasyon sisteminin çalışmadığının kolluk görevlilerince yapılan denetim ve davalı idarece yürütülen soruşturma neticesinde hazırlanan soruşturma raporuyla tespit edildiği ve bu suretle davacı şirketin bayisine ait istasyonda mevzuatta aranan şekilde otomasyon sistemi kurup denetlemediğinin sabit olduğu anlaşıldığından,

davacı şirket hakkında her bir tespit için 815.555,00-TL olmak üzere toplam 2.446.665,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, 28/02/2019 tarih ve 30700 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 14/02/2019 tarih ve 7164 sayılı Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 32. maddesi ile 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinde yapılan değişiklikle Kanun'un 7. maddesinin ihlâli hâlinde uygulanacak idari para cezasına dair asgari ceza oranlarının yükseltildiği (bir milyon iki yüz elli bin Türk Lirasından az olmamak...) görüldüğünden, davacının lehine bir durumun olmadığı anlaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dağıtıcı firma olarak yükümlülüklerini yerine getirdikleri, suçta ve cezada kanunilik ilkesinin çiğnendiği, lehe kanun değişikliklerinin olduğu, Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğu, bayilik sözleşmesinin sona erdiği, istasyon otomasyon sistemine ilişkin birçok yükümlülükten sadece birkaçında bulunan eksiklikler için ceza uygulanmasının Anayasa'ya, hakkaniyete ve adalete aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.