KÜNYE
Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2020/3321 E., 2020/3747 K.·T.C. Danıştay Onüçüncü Daire
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2020
- Esas No
- 2020/3321
- Karar No
- 2020/3747
- Kararın düzeltilmesini isteyen (davacı)
- … A.Ş
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Düzenleme Kurumu
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının kısmen onanmasına, kısmen bozulmasına dair Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 01/06/2020 tarih ve E:2015/1293, K:2020/1018 sayılı kararının; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.
- Karar düzeltme talep edenin iddiaları
- Temyiz aşamasında belirtilen iddiaların değerlendirilmediği, müsadere işlemlerine başlanmasına ilişkin davalı idare işleminin kesin ve yürütülebilir nitelikte olduğu, müsadere işlemlerinde mahkemelerin yetkili olduğu, İdare Mahkemesi kararında nispî vekâlet ücreti yerine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin isabetli olmadığı ileri sürülmektedir.
- Karşı tarafın savunması
- Savunma verilmemiştir.
- Danıştay tetkik hâkimi … düşüncesi
- Karar düzeltme isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Danıştay dava daireleri ile idari veya vergi dava daireleri kurulları tarafından verilen kararların düzeltme yolu ile yeniden incelenebilmelerini gerektiren nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesinin 1. fıkrasında gösterilmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, anılan daire ve kurulların kararın düzeltilmesi isteminde ileri sürülen nedenlerle bağlı oldukları belirtilmiş bulunmaktadır. Dilekçede ileri sürülen düzeltme nedenlerinin anılan maddede sayılan nedenlere uymadığı anlaşılmıştır.
Danıştay 13. Daire, E. 2020/3321, K. 2020/3747, 17 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama