Danıştay 13. Daire E.2020/3973 K.2021/470

2. … 3. …

İSTEMİN_KONUSU: … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Tarım ve Orman Bakanlığı Burdur 6. Bölge Müdürlüğü tarafından 17/06/2020 tarihinde yapılan 13 parti hâlinde toplam 47 adet yaban keçisi acente kotalarının avlattırılma ihalesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davalı idarece, koruma altında bulunan ve kaçak avlanması yasak olan yaban keçilerinin popülasyonlarının yoğunluk seviyesine yönelik değerlendirmeler yapılarak optimum düzeye çekme ve bu seviyede tutulmalarının hedeflendiğinin belirtildiği, ancak Tarım ve Orman Bakanlığı 6. Bölge Müdürlüğü sınırları içerisinde bulunan alanlardaki yaban keçisi için optimum popülasyonun ne kadar olması gerektiğine ve avlağın potansiyel olarak kullanıldığı yüzölçümüne göre popülasyon büyüklükleri ve yoğunluklarının tespit edildiğine yönelik herhangi bir bilimsel verinin dosyaya sunulmadığı,

yine popülasyonun artırılması için "8 yaş ve üzeri" erkek yaban keçilerinin avlattırılması gerektiğine dair, genç keçilerin popülasyon eşik değerlerinin çok altında olduğunun tespit edildiğine ya da yaşlı keçilerde yoğunlukların popülasyon eşik değerlerinin çok üstünde olduğunun tespit edildiğine yönelik dosyaya herhangi bir bilimsel veri sunulmadığı, "8 yaş ve üzeri" erkek yaban keçilerinin popülasyon dışına çıkarılmaması hâlinde türün tehlikeye gireceğine, Antalya ve Isparta illeri genelinde popülasyon büyüklüğünün aşırı artması nedeniyle yaşama ortamlarını tahrip ettikleri, tedavisi mümkün olmayan sakatlık ve hastalıklarının bulunduğu,

halk sağlığını tehdit ettikleri, yaban hayvanlarına ve doğal yaşama ortamlarına zarar verdikleri, genetik deformasyona uğradıkları vb. gibi somut bilimsel tespitlerin de dosyaya sunulmadığı, bilimsel verilere dayanılmadan tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacıların dava açma ehliyetlerinin bulunmadığı, avcılık faaliyetlerinin 4915 sayılı Kanun'a dayanılarak yürütüldüğü, yoğunluğun arttığı popülasyonlarda çevre direnci sebebiyle gerileme sürecine girildiği, bu sebeple popülasyonun devamı için müdahale edilmesi gerektiği, çoğalmanın sağlanmasının amaçlandığı, zayıf, hasta, genetik deformasyona sahip ve üreme yeteneği düşük yaşlı bireylerin ve evcil hayvanlarla çiftleşme sonucu oluşan melezlerin popülasyondan çıkarılmak istenildiği, kırsal kalkınmaya destek vermek amacıyla avlanmasına izin verildiği,

avlanma planlarının ekolojik prensipler çerçevesinde sağlıklı bir şekilde hazırlanabilmesi için birey sayısı, bunların yaş ve cinsiyet durumları, doğan yavruların yaşama oranları gibi popülasyon dinamiğine ilişkin temel bilgilere gerek duyulduğu, bu kapsamda öncelikle saha çalışması yapılarak envanter-etüt bilgilerinin değerlendirildiği, her hayvan için bir trofe değer belirlendiği, popülasyonun en fazla %1'inin avına izin verildiği, popülasyondaki birey sayısının 100'ün altına düşmesi hâlinde avcılığa izin verilmediği,

dava konusu uyuşmazlıkta devlet avlaklarında envanter çalışması sonucu belirlenen 47 adet yaban keçisi kotasının ihale edildiği, dava konusu ihale işleminin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.