Danıştay 13. Daire E.2020/452 K.2023/6163

Dava konusu istem: ... tarih ve ... sayılı bayilik lisansı sahibi davacı tarafından, ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının, 11/09/2015 ve 22/09/2015 tarihlerinde akaryakıt istasyonunda yapılan denetimlerde otomasyon sistemi sağlıklı çalışmazken akaryakıt ikmaline devam edildiği tespit edildiğinden bahisle 80.106,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

11/09/2015 ve 22/09/2015 tarihlerinde gerçekleştirilen denetimlerde, motorin tankında yapılan ölçümün 65 cm olduğu, otomasyonda ise 61 cm olarak göründüğü, yine otomasyon sisteminde 6767 lt olarak görünen motorinden 20 lt lik satış yapıldığı, ancak yapılan satış sonrası sistemde 6738 lt motorinin göründüğü, 20 lt yerine 29 lt düşüş gerçekleştiği açık ise de, davalı idare tarafından idari para cezasının hangi nedenle üst sınırdan verildiğinin somut bilgi ve belgelerle ortaya konulmadığı,

ayrıca bu konuda herhangi bir açıklama da getirilmediği görülmüş olup, herhangi bir kriter gözetmeksizin salt takdir yetkisinden hareketle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nda öngörülen üst sınırdan idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka ve hakkaniyete uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesi'nce; stok hareketleri ve akaryakıt alım satım işlemlerinin elektronik ortamda günlük olarak izlenebilmesini teminen istasyonlarında kurulu olan otomasyon sisteminin güvenliğinden sorumlu olmalarına, istasyon otomasyon sistemine izinsiz müdahele edememelerine ve istasyon otomasyon sisteminin çevrim içi olmayan yerlerinde (tank, pompa v.s) akaryakıt satışı ve dolum yapamamalarına rağmen, otomasyon sistemi sağlıklı çalışmadığı hâlde davacı tarafından, mevzuatla yasaklanmış şekilde ticari faaliyetin yürütülmeye çalışıldığı dosyada mevcut olan bilgi ve belgelerden anlaşıldığından,

davalı idarece 5015 sayılı Kanun’un 19/7 maddesinde belirlenen üst sınırdaki tutar üzerinden idari para cezası uygulanmasında, ölçülülük ilkesine ve 5015 sayılı Kanun'un amacına aykırılık, dava konusu işlemin iptaline dair aksi yöndeki Mahkeme kararında ise hukukî isabet bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esastan incelenen davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, denetim tutanağı incelendiğinde, otomasyon sisteminin ya da herhangi bir biriminin çevrim içi olmadığına ve buna rağmen istasyondan satış yapıldığına dair hiçbir tespite yer verilmediği, yalnızca tanktaki akaryakıt stokuna ilişkin otomasyon sistemi ile fiili ölçüm arasında 4 santimlik bir fark olduğu ile pompadan 20 lt satış yapılmasına rağmen 29 lt azalış göründüğü tespitlerine yer verildiği, tespit edilen cüzi farkların tankın kalibrasyonundaki hatadan ya da denetim personelinin hatalı ölçümünden kaynaklanabileceği, yalnız bu tespitlerden hareketle sistemin sağlıklı çalışmadığı sonucuna varılamayacağı, kanunilik ilkesine aykırı hareket edildiği, üst sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ SERKAN TURGUT'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacı tarafından 12/02/2021 tarihinde UYAP üzerinden gönderilen ek beyan dilekçesinde emsal olduğu belirtilen Dairemiz kararının, temyize konu karardaki somut olaya uygun olmadığı anlaşılmıştır. Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.