Danıştay 13. Daire E.2020/634 K.2020/2681

Dava konusu istem: Bölgesel radyo (R2) lisans başvuruları bulunan davacı şirket ile ... Radyo Televizyon A.Ş. arasında yeniden iletim sözleşmesi yapılması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu İzin ve Tahsisler Dairesi Başkanlığı'nın 15/05/2015 tarih ve 7193 sayılı işlemi ile tebliğ edilen 06/05/2015 tarih ve 13 sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararda.

Dairemizin 12/02/2015 tarih ve E:2014/464, K:2015/513 sayılı kararının gerekçesi dikkate alındığında, anılan kararın söz konusu şirketlere doğrudan doğruya yayın izni verilmesini gerektirmediği, başvurunun Radyo ve Televizyon Üst Kurulunca değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği, Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nca değerlendirilerek dava konusu kararın alındığı ve yargı kararı gereğinin davalı idarece yerine getirildiği, her ne kadar davacı şirket tarafından, ...

Radyo Televizyon A.Ş.'nin karasal ortamdan bölgesel radyo (R2) lisans başvurusunun olduğu, dolayısıyla radyo yayın hakkının bulunduğu belirtilmekte ise de; yapılan inceleme sonucunda ...

Radyo Televizyon A.Ş.'nin lisans başvuru tarihi olan 1995 yılından bu yana radyo yayın faaliyetinin bulunmadığı, Kurul tarafından radyo yayını yapmasına ilişkin olarak verilmiş herhangi bir iznin de olmadığı, dolayısıyla 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin birinci fıkrası kapsamında karasal ortamdan yayın hakkının bulunmadığı,

(R2) lisans tipinde yayın yapılabilmesi için belli usuller çerçevesinde sıralama ihalesine girilerek yayın lisansı alınması gerektiği, nitekim, davacı şirketin iddiasını doğrulayacak şekilde, davalı Üst Kurulca müracaatın uygun bulunduğu ve izin verildiğine ilişkin olarak dava dosyasında herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı, bu durumun davalı Kurumca da kabul edilmediği,

bu durumda, 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesine göre uygulama yapılıncaya kadar geçecek süre içinde 3984 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi kapsamında yayında olan kuruluşların, müsaade edilen yerleşim yerleri ile sınırlı olarak yayınlarına devam etmelerine imkân tanınarak yeni bir geçiş süreci öngörüldüğü ve davacı kuruluşun iddialarının aksine, iletim anlaşması yapmak istediği ...

Radyo Televizyon A.Ş.'nin Kurul tarafından radyo yayını yapmasına ilişkin olarak verilmiş herhangi bir izninin olmadığı, dolayısıyla 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası kapsamında karasal ortamdan yayın hakkının bulunmadığı göz önüne alındığında, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; 6112 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği

2011 yılı öncesinde ve izleyen yıllarda (2003-2013 yılları arasında) davalı idarenin bilgisi dahilinde fiilen yayında oldukları dikkate alındığında, idarece yapılması gereken ücret tahakkuku yapılmamış ve bu sebeple ücreti ödenmemiş olsa dahi, ...

Radyo Televizyon A.Ş.'nin yayıncı kütüğünde radyosu veya televizyonu yayına kapalı olduğu belirtilen kuruluşlar arasında olduğundan bahisle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın kaldırılmasına.

2577 sayılı Kanun'un değişik 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, dava konusu işlemin iptaline karar vermiş; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın, Dairemizin 06/02/2019 tarih ve E:2018/3058, K:2019/268 sayılı kararı ile bozulması üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince; bozma kararına uyularak, 2003-2013 yılları arasında yaptığı yayınlar nedeniyle Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Reklam Gelirleri Üst Kurul Payı Beyannameleri, ...

Radyo Televizyon A.Ş. adına verilmişse de, 2003-2007 yılları arasında verilen beyannamelerden anılan yayıncı kuruluş tarafından reklam geliri elde edilmediği, davalı idare tarafından adı geçen yayıncı kuruluşun lisans başvuru tarihinden itibaren yayında olmadığının, radyo yayını yapmasına ilişkin olarak verilmiş herhangi bir iznin de bulunmadığının belirtildiği dikkate alındığında, söz konusu beyannamelerin verilmiş olması dışında başkaca, geçici frekans kullanım ücretinin tahakkuku veya tahsili gibi, yayın yapılmasına müsaade edildiğine ilişkin bir bilgi ve belge sunulmadığından,

anılan yayıncı kuruluşun, 3984 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi kapsamında yayında olan kuruluş olarak kabulü için, söz konusu beyannamelerin verilmiş olması yeterli bulunmadığı, diğer taraftan, 1995 başvurularının dayanağı olan mülga Radyo ve Televizyon Kuruluşlarına Kanal veya Frekans Tahsisi Şartları ve Bunlara İlişkin İhale Usulleri ile Yayın Lisansı ve İzni Yönetmeliği'nin Geçici 1. maddesinde yer alan, ''Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte yayında bulunan radyo ve televizyon istasyonlarının yeri, kullandığı frekans kanalı,

en yüksek yayın gücü (erp) ve yayın saatleri bir ay içinde Üst Kurula bildirilir.'' kuralı doğrultusunda yapılan başvuruların madde metninde yer alan teknik bilgileri içermesinin zorunlu olduğu, adı geçen yayıncı kuruluş tarafından 1995 yılında yapılan başvurunun yayın yapılmak istenen yerleşim yerleri ve verici yeri dışında, yapılmakta olan yayına ilişkin kullanılan kanal, en yüksek yayın gücü (erp) ve yayın saatlerine ilişkin herhangi bir teknik bilgiyi içermediği anlaşıldığından başvurunun, anılan yönetmelik uyarınca fiilen yayın yapılan yerlere ilişkin bir başvuru olmadığı bu itibarla, ...

Radyo Televizyon A.Ş.'nin lisans başvuru tarihi olan 1995 yılından bu yana radyo yayın faaliyetinin bulunmadığı, Kurul tarafından radyo yayını yapmasına ilişkin olarak verilmiş herhangi bir izninin olmadığı, dolayısıyla 6112 sayılı Kanunun Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası kapsamında karasal ortamdan yayın hakkının bulunmadığı anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı,

istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından,1995 yılında bölgesel yayın izni başvurusunun bulunduğu, davalı daire tarafından başvuruda bulunanlara 5 yıl süreyle geçici yayın izni verildiği, reklam gelirine ilişkin beyanname verilmiş olduğu, ihalenin yapılmamış olmasının idarenin sorumluluğunda olduğu, 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin yayın durdurma yetkisini vermediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, yayıncı kuruluşun kayıtlarda yayında olmadığının açık olduğu, fiilen yayında olmayan yayıncı kuruluşun yeniden iletim yoluyla yayına başlayamayacağı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ METİN ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.