Danıştay 13. Daire E.2020/773 K.2023/5904

Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Kurumu VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Bayilik lisansı sahibi davacıya ait istasyonda 09/07/2015 tarihinde gerçekleştirilen denetimde, otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmamasına rağmen bayilik faaliyeti yapıldığının tespit edildiğinden bahisle, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin 7. fıkrası uyarınca 80.106,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin... tarih ve ...sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

09/07/2015 tarihinde yapılan denetime ilişkin tutanağa bakıldığında, davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda test amacıyla 1 nolu tanktan alınan 50 litrelik akaryakıtın otomasyon sisteminde 34 litre olarak, 4 nolu tanktan alınan 50 litrelik akaryakıtın otomasyon sisteminde 45 litre olarak gözüktüğünün tespit edildiği, dolayısıyla istasyon otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmadığı ve pompalardan yapılan satışın otomasyon sistemine sağlıklı yansımadığı hususlarının yapılan tespitle sabit olduğu, bu durumda eylemin sabit olması karşısında dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı;

öte yandan her ne kadar davacı tarafından, haklı bir gerekçe olmadan cezanın üst sınırdan uygulanmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmekte ise de, dava konusu idari para cezasına neden olan fiil ve olayın gelişimi dikkate alındığında davacıya ait akaryakıt istasyonundaki faaliyete konu verilerin doğru bir şekilde otomasyon sistemine yansıtılmadığı, mevcut otomasyon sisteminin doğru bir şekilde çalıştırılmadığı, diğer yandan istasyon otomasyon sisteminin iradi dışı bir sebeple sağlıklı/mevzuata uygun çalışmadığını doğrulayacak hukuki bir gerekçenin de ileri sürülemediği,

sonuç olarak bu yöntemle mevzuatla yasaklanmış olan piyasa faaliyetleri kapsamında ticari faaliyet yürütüldüğü dosyadaki mevcut bilgi ve belgelerden anlaşıldığı, bu fiilin niteliği itibarıyla da iradi bir davranış sonucu gerçekleştiği, dolayısıyla, davalı idarenin 5015 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 7. fıkrasında belirlenen üst sınırdaki tutar üzerinden takdir yetkisini kullanmasında da hukuka, adalete, hakkaniyete ve ölçülülük ilkesi yanında, 5015 sayılı Kanun amaçlarına aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kanunda yer verilen cezanın verilmesi için gereken somut şartların meydana gelmediği, savunmalarının dikkate alınmadan karar verildiği, verilen cezanın kanunî olmadığı, cezanın üst sınırdan verilmesinin ölçüsüz olduğu, Bölge İdare Mahkemesi kararında herhangi bir gerekçeye yer verilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.