Danıştay 13. Daire E.2021/2297 K.2023/6431

Dava konusu istem: ... tarih ve ... numaralı bayilik lisansı ile faaliyet gösteren davacının akaryakıt istasyonunda 01/12/2016 tarihinde yapılan denetim neticesinde otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmamasına rağmen bayilik faaliyeti yapıldığının tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin 7. fıkrası uyarınca 84.575,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...

İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda 01/12/2016 tarihinde gerçekleştirilen denetimde, otomasyon sistemine yansıyan alım ve satımlarla fatura ve ödeme kaydedici cihazlarda görülen miktarlar arasında fahiş farklar bulunduğu, otomasyon sistemi satış miktarı ile ödeme kaydedici cihaz satış miktarının birbiriyle uyumlu olmadığı, otomasyon sistemine yansımayan akaryakıt satışlarının olduğu, motorinin alım tarihleri ile otomasyon sistemindeki dolum tarihleri arasında da farklılıkların bulunduğu,

dolayısıyla otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı veriler içermediği yönünde tespitlerin yapıldığı, bu hususların denetime katılan yetkililerle birlikte bir şirket çalışanı tarafından da imzalanarak tutanak altına alındığı, bu durumda, otomasyon sisteminin denetime konu inceleme döneminde doğru ve sağlıklı veriler içermediği,

otomasyon sistemine ilişkin yükümlülüklerin kaçak akaryakıt satışının önüne geçilmesini teminen yerine getirilmesi gereken önemli bir yükümlülük olduğu gözetildiğinde, bu yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacı şirket hakkında 5015 sayılı Kanun’un 19/7 maddesinde belirlenen üst sınırdaki tutar üzerinden idari para cezası uygulanmasında, hukuka, ölçülülük ilkesine, 5015 sayılı Kanun'un amacına aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, söz konusu fiilin gerçekleştiği hususunda her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı, ceza miktarının hatalı belirlendiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin ve davanın reddine ilişkin Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.