Danıştay 13. Daire E.2021/3446 K.2021/5324

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirket tarafından, Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği hükümleri uyarınca bayilik sayısı ile ilgili yükümlülüğünü yerine getirmediğinin tespit edilmesi nedeniyle 02/07/2020 tarihine kadar asgari 10 istasyonlu bayiden oluşan bayilik teşkilatını oluşturamaması ya da koruyamaması durumunda ikinci bir uyarı yapılmaksızın dağıtıcı lisansının sona erdirileceğinin ihtar edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Petrol Piyasası Dairesi Başkanlığı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

5015 sayılı Kanun'un 3. maddesiyle, lisans kapsamında faaliyet yürütülebilmesine ilişkin özel şartlar belirlenmesi ve lisansın tadili ile sona ermesi konularında Yönetmelikle düzenleme yapmaya yetkili kılınmış olan davalı idarece çıkartılan Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliğine 09/7/2019 tarih ve 30826 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak eklenen "Bayilik teşkilatı kurulması" başlıklı 34/A maddesinde, dağıtıcı lisansı sahiplerine belirtilen sürelerde belirtilen sayıda bayinin bulunduğu bayilik teşkilatını oluşturma yükümlülüğü getirildiği,

yine Yönetmeliğin geçici 24. maddesiyle, dağıtıcı lisansı sahibi olan kişiler için anılan sürelerin 01/01/2020 tarihinden itibaren işlemeye başlayacağının kurala bağlandığı, bu sürenin makul bir süre olduğu, davalı idarece 01/01/2020 tarihinden itibaren üç ay geçmesine rağmen en az 10 bayiden oluşan bayilik teşkilatına sahip olmayan dağıtıcı lisansı sahipleri tespit edilerek,

Yönetmelikle getirilen yükümlüğün sağlanması için davacıya gönderilen dava konusu … tarih ve … sayılı işlemle, 02/07/2020 tarihine kadar asgari on bayiden oluşan bayilik teşkilatını oluşturması ve koruması gerektiğinin, aksi taktirde anılan Yönetmeliğin 17. maddesi uyarınca lisansının sona erdirileceğinin bildirildiği hususları dikkate alındığında, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiş, bu kararın temyiz edilmesi üzerine, …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… Temyiz No:… sayılı kararda; davacı tarafından, Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı temyiz isteminde bulunulmuş ise de, bu kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun değişik 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca kesin olarak hükme bağlandığı ve temyiz yolunun açık olmadığı anlaşıldığından, davacının temyiz istemi hakkında karar verilmesine hukukî olanak bulunmadığından, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, yönetmelikte yapılan değişiklik ile bayilik sayısı yükümlülüğünün yarı yarıya azaltıldığı, yönetmelik değişikliğinden sonraki sayıların davacı şirket tarafından sağlandığı, ülkede meydana gelen ekonomik kriz, doğal afet ve Covid 19 salgını nedeniyle şirketin bayi sayısını arttırma imkanı bulamadığı, uygulanan yönetmelik hükmünün kanun hükmünü aşar nitelikte ve normlar hiyerarşisine aykırı olduğu, ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.