Danıştay 13. Daire E.2021/4433 K.2021/5470

Dava konusu istem: Davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenen Mayıs 2010 dönemine ilişkin … tarih ve … sayılı sistem kullanım ceza faturasının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce Dairemizin 24/12/2020 tarih ve E:2017/2954, K:2020/3927 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; dava konusu işlemin, 28/05/2014 tarih ve 29013 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Elektrik Şebeke Yönetmeliği'nin "Reaktif enerji cezası" başlıklı Geçici 7. maddesine dayanılarak tesis edildiği, anılan Yönetmeliğin Geçici 7. maddesinin iptali ve yürütülmesinin durdurulması istemi ile açılan davada, Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 18/02/2015 günlü, E:2014/2924 sayılı kararı ile Geçici 7. maddenin yürütmesinin durdurulduğu,

bu karara yapılan itiraz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 02/07/2015 günlü ve YD İtiraz No: 2015/360 sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, sonrasında yapılan yargılama neticesinde söz konusu maddenin, Danıştay 13. Dairesi'nin 15/11/2018 tarih ve E:2014/2924, K:2018/3202 sayılı kararıyla iptaline karar verildiği, bu durumda; hukuken geçerli bir dayanağı bulunmayan cezai şart hükümlerinin uygulanmasına imkân verdiği gerekçesiyle iptal edilen Elektrik Şebeke Yönetmeliği'nin Geçici 7. maddesine dayanılarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, tek taraflı düzenlendiği iddia edilen sistem kullanım anlaşmasının, standart sözleşmelerden ve genel işlem koşullarından farklı olduğu, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, sistem kullanım anlaşmasının özgür iradeyle imzalanmadığı, kanunilik ilkesinin ihlâl edildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.