Danıştay 13. Daire E.2021/4519 K.2022/5023

Dava konusu istem: Kastamonu Orman İşletme Müdürlüğüne bağlı Kuzyaka İşletme Şefliği sınırları içerisinde 194 numaralı bölmede yer alan dikili ağaçların Orman Kanunu'nun 40. maddesi uyarınca civar köylere/kooperatiflere tevzi edilmeyerek açık artırmayla satışının yapılmasına ilişkin ihalenin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; orman ürünlerini dikili ağaç olarak veya üretim (kesim, toplama, taşıma, işleme vb.) yapmak suretiyle tevziinin yapılması hususunda takdir yetkisi bulunan idarenin, orman ürünlerini kesim işi yaptırmak suretiyle dağıtım yapmaya zorlanamayacağı, 27/04/2021 tarihinde gerçekleştirilen ihale ilanının usulüne uygun şekilde yapıldığı, ihalede 16 katılımcının yer alması nedeniyle rekabet koşulunun yerine getirildiği, muhammen bedelin üzerinde ihalenin gerçekleştirildiği,

orman ürünlerinin satışına ilişkin ihale işlemlerinin ilgili yasal düzenlemelere uygun olarak yürütüldüğünden 194 numaralı bölmede yer alan dikili ağaçların Orman Kanunu'nun 40. maddesi kapsamında civar köylere/kooperatiflere tevzi edilmeyerek açık artırma yoluyla satışına ilişkin dava konusu ihale işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dikili satış yönteminin Orman Kanunu uyarınca istisnai bir yöntem olduğu, bu yöntem tercih edilmeden önce Kanunun 40. maddesinde yer alan usulün denenmesi gerektiği, idarenin takdir yetkisinin sınırsız olmadığı, bu yetkinin kamu yararı gözetilerek kullanılması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.