Danıştay 13. Daire E.2021/4671 K.2022/2304

Dava konusu istem: Davacı şirketin … Kasabası, … Mevki, .../YOZGAT adresinde faaliyette bulunan LPG otogaz istasyonunda 11/06/2015 tarihinde yapılan denetimde, istasyonda mevzuatta belirlenen nitelikleri haiz sorumlu müdür çalıştırılmadığından bahisle 83.839,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirket ile sorumlu müdür arasında akdedilen 01/06/2015 tarihli sorumlu müdür sözleşmesi ibraz edilmiş ise de, sözleşmenin tespit tarihinden sonra ibraz edildiği ve adi yazılı şekilde yapıldığı hususları göz önüne alındığında bu tür sözleşmelerin taraflar arasında her zaman düzenlenebileceği, öte yandan sözleşmenin davacı tarafından düzenlenerek uhdesinde olması nedeniyle tespit tarihinden önce düzenlendiğinin ispatının da davacı tarafa ait olduğu hususları birlikte dikkate alındığında,

tespit tarihinde mevzuatın aradığı şekliyle geçerli bir sorumlu müdür sözleşmesinin bulunmadığı, sorumlu müdürle sözleşme yapılması zorunluluğu süresinde yerine getirilmeyerek istasyonda mevzuat kapsamında sorumlu müdür çalıştırılmadığı anlaşıldığından dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı; her ne kadar, mevzuatta denetim tarihi itibarıyla "sorumlu müdür belgesi" alma yükümlülüğü bulunmamakta ise de, dava konusu işlemin "sorumlu müdür çalıştırmamaktan" dolayı tesis edildiğinden bu hususun dava konusu işlemi kusurlandırıcı nitelikte olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce Dairemizin … tarih ve E:…, K:… sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda.

5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinde yer verilen idarî para cezalarına ilişkin fiillerden Kurul tarafından belirlenen "niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olanlar" için otuz günlük süre içerisinde aykırılığın giderilmesi, aksi hâlde hakkında geçici durdurma yapılabileceğinin ihtar edileceğine ilişkin düzenlemenin, idarî para cezaları yönünden cezalandırılmadan önce mevzuata aykırı davranışta bulunan kişi veya kişilere söz konusu aykırılığın ortadan kaldırılması için tanınmış bir imkân olduğu, ihtarın kişinin cezalandırılabilmesine ilişkin bir ön şart teşkil ettiği ve Kanun değişikliğinin failin lehine olduğu,

niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenlerin önceki kanun döneminde doğrudan idarî para cezasına muhatap oldukları hâlde, kanun değişikliğinden sonra aynı fiilleri işleyenlerin ihlâlin ortadan kaldırılması hususunda ihtar edilmelerinin öngörülmesi,

böylece ihtar edilen kişilerin söz konusu ihlâli ortadan kaldırarak ceza almaktan kurtulabilmelerine imkân tanınması karşısında, ihtar müessesesinin maddî hukuka etkisinin bulunduğu ve lehe kanun kapsamında belirtilen fiilleri önceki kanun döneminde işleyenler yönünden de geçmişe etkili olarak uygulanması gerektiği, yeni düzenlemede yer alan ihtar müessesesi lehe kanun niteliğinde olduğundan, yargı aşamasındaki idarî para cezaları ile ilgili olarak yargı yerleri tarafından lehe kanun hükümlerinin belirtilen kişiler hakkında da uygulanması gerektiğinin açık olduğu,

5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan düzenleyici Kurul kararıyla, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırmama fiili nedeniyle idarî para cezası verilmeden önce ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunluluğu karşısında, bu hususlar dikkate alınmadan/gözetilmeden doğrudan yürütülen idari soruşturma sonucu elde edilen tespitlerin değerlendirilmesi sonucunda tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın kaldırılmasına ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun değişik 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, açık kanun hükmü ile harçtan muaf tutuldukları, aleyhe harca hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu, her ne kadar somut olayda sorumlu müdür bulundurma yükümlülüğünü yerine getirmeme fiili niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller arasında sayılmış ise de 5015 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 6. maddede vurgulandığı üzere ihtar uygulamasının niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiillerden ancak kanun değişikliğinin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurulca idari para cezası uygulanmamış olanlar için söz konusu olacağı, dava konusu Kurul kararının kanun değişikliğinin yürürlüğe girmesinden önce tesis edildiği, ihtar prosedürünün uygulanmasından söz edilemeyeceği, dava konusu işlemin her yönüyle hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenlerin önceki kanun döneminde doğrudan idari para cezasına muhatap oldukları hâlde, söz konusu kanun değişikliğinden sonra aynı fiilleri işleyenlerin ihlâlin kaldırılması hususunda ihtar edilmelerinin öngörülmesi, böylelikle ihtar edilen kişilerin söz konusu ihlâli ortadan kaldırarak ceza almaktan kurtulabilmelerine imkân tanınması karşısında, ihtar müessesesinin maddi hukuka etkisinin bulunduğu ve lehe kanun kapsamında belirtilen fiilleri önceki kanun döneminde işleyenler yönünden de geçmişe etkili olarak uygulanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKÎ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.