Danıştay 13. Daire E.2021/4974 K.2024/158

Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: LPG otogaz bayilik lisansı sahibi davacı şirkete ait istasyonda 31/08/2015 tarihinde gerçekleştirilen denetimde, istasyonda mevzuatla belirlenen nitelikleri haiz sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 83.839,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali ile 21/06/2016 tarihinde ihtirazî kayıtla ödenen 62.880,00-TL'nin ödeme tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait istasyonda 31/08/2015 tarihinde yapılan denetim sırasında sorumlu müdürün bulunmadığı tespit edilerek bu durumun tutanağa bağlandığı ve davacının herhangi bir çekince kaydı koymadan tutanağı imzaladığı; bu durumda, davacının denetimin yapıldığı 31/08/2015 tarihi itibariyle sorumlu müdür belgesine sahip personel çalıştırmadığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket ile sorumlu müdür ...arasında, 01/01/2014-01/01/2016 tarihleri arasındaki dönemi kapsayacak şekilde düzenlenmiş olan sorumlu müdür sözleşmesinin, denetim tarihi olan 31/08/2015 tarihinde de mevcut olduğu dikkate alındığında, davacı şirkete ait istasyonda sorumlu müdür çalıştırılmadığından söz etmenin hukukî dayanağının bulunmadığı,

sorumlu müdür belgesi ve bu belgenin alınma zorunluluğunun 07/01/2006 tarihli ve 26046 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Sorumlu Müdür Yönetmeliği ile 25/03/2006 tarih ve 26119 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Eğitim Yönetmeliği'nde düzenlendiği, anılan Yönetmeliklerin 16/12/2012 tarih ve 28499 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği ile yürürlükten kaldırıldığı,

önceki Yönetmelikleri yürürlükten kaldıran 16/12/2012 tarih ve 28499 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği'nde ise sorumlu müdür sertifikası düzenlemesine yer verilerek, TMMOB'dan alınan eğitim sonucunda sorumlu müdür sertifikası alınması zorunluluğunun getirildiği, ayrıca "Sorumlu Müdür Belgesi" alınmasının öngörülmediği,

sorumlu müdür belgesi zorunluluğu getiren düzenlemenin ise 15/12/2016 tarih ve 29919 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile tekrar yürürlüğe konulduğu,

her ne kadar Yönetmeliğin 14. maddesinde sorumlu müdürde aranan niteliklerde sorumlu müdür sertifikası sahibi olmak ifadesinin yer aldığı görülmekte ise de sorumlu müdür sertifikasının eğitim sonucunda verilen bir belge olduğu ve sorumlu müdür belgesinden farklı olduğu dikkate alındığında, sorumlu müdür belgesi alma zorunluluğu getiren Yönetmelik kuralının, yürürlük tarihinden önceki bir olaya uygulanması suretiyle tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığından, davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın kaldırılmasına ve 2577 sayılı Kanun'un değişik 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş;

Bu kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28/04/2021 tarih ve E:2018/3881, K:2021/1590 sayılı kararıyla dava konusu idari para cezasının iptaline ilişkin kısmı yönünden kararın onanmasına, ihtirazî kayıtla ödenmiş olan 62.880,00-TL'nin iadesi istemi yönünden "...davacı tarafından dava dilekçesinde belirtilen işbu talebinin kararda karşılanmadığı..." gerekçesiyle kararın kısmen bozulması üzerine temyize konu. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla bozma kararına uyularak dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğunun yargı kararıyla hükme bağlandığı, kararın bu kısmının da kesinleştiği dikkate alınarak, davalı idarenin hukuka aykırı olarak tesis etmiş olduğu dava konusu işlem sonucu, davacıdan tahsil ettiği 62.880,00 TL'yi yasal faiziyle birlikte ödemekle yükümlü olduğu sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, "ihtirazî kayıtla yatırılmış olan 62.880,00-TL'nin ödenmesi istemi yönünden" davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile bu kısım yönünden davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, ihtirazı kayıt şart ile davalı kurum hesabına yatırılan 62.880,00-TL tutarın, yatırıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ihtirazı kayıt ile ödenen tutarın yasal faiziyle iadesi işlemlerine vergi daireleri baktığından davalı idareye husumet yöneltilemeyeceği, idari para cezasına ilişkin iadenin gerçekleştiği, yasal faiz hesabının ise dava tarihinden itibaren olması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.