Danıştay 13. Daire E.2021/5008 K.2022/2362

Dava konusu istem: ... numaralı bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacı şirkete ait otogaz istasyonunda "LPG Yetkili Personel" belgeli personel çalıştırma yükümlülüğünün yerine getirilmediği ve bu fiilin 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu'na aykırı olduğundan bahisle aynı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 73.263,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararda.

LPG otogaz bayilik lisansı sahibi olan davacı şirkete ait istasyonda 30/07/2013 tarihinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen tutanakta, LPG yetkili personel belgesi olmayan ... ile ... isimli çalışanların pompacılık yaptıklarının tutanak altına alındığı, bu tutanağın istasyon yetkilisi tarafından ihtirazi kayıt olmaksızın imzalandığı, ayrıca ismi geçen çalışanların alınan ifadelerinde de LPG'li araçlara dolum yaptıklarının beyan edildiği,

bu tutanakların davalı idareye intikali üzerine açılan soruşturma sonucunda davacı şirketin savunması da alındıktan sonra davacı şirketin 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları Piyasası Kanunu'nun 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 73.263,00-TL idari para cezası ile cezalandırılması üzerine bakılan davanın açıldığı, davacı şirketin, asli faaliyetlerinde LPG yetkili personel belgesi olmayan personel çalıştırıldığının usulüne uygun şekilde tespit edildiği, anılan fiil nedeniyle davacı şirkete idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin 15/06/2021 tarih ve E:2018/599, K:2021/2217 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; dava konusu fiilin niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller arasında sayıldığı, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenlerin önceki kanun döneminde doğrudan idarî para cezasına muhatap oldukları hâlde, 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikten sonra aynı fiilleri işleyenlerin ihlâlin ortadan kaldırılması hususunda ihtar edilmelerinin öngörüldüğü, bu durumda, lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunluluğu karşısında, tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 7164 sayılı Kanun ile 5015 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 6. maddede niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller için uygulanan "ihtar" müessesesinin, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce alınmış Kurul kararlarına uygulanamayacağı, davacı hakkında uygulanan idari para cezasının anılan Geçici maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tesis edildiği, dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür., Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.