KÜNYE
Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2021/5145 E., 2022/2296 K.·T.C. Danıştay Onüçüncü Daire
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2022
- Esas No
- 2021/5145
- Karar No
- 2022/2296
- Temyiz eden (davalı)
- … Kurumu
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacılar)
- 1- ….
Karar Metni
625 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
2- … 3- … VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU
… Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: "… Kasabası, … Yolu Üzeri/…" adresinde bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacılara ait LPG otogaz istasyonunda 24/06/2016 tarihinde yapılan denetimde, "LPG Yetkili Personel Belgesi" olmayan personel çalıştırıldığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca 88.517,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacılara ait istasyonda 24/06/2016 tarihinde yapılan denetim sırasında düzenlenen tutanağın incelenmesinden, istasyonda üç aydır çalıştığını belirten … ile altı aydır çalıştığını belirten …'in LPG Satış Belgesi (LPG Yetkili Personel Belgesi) olmadan LPG satışı yaptıklarının tespit edildiği, anılan tutanağın istasyon çalışanları … ile …, sorumlu LPG müdürü … ve istasyon sahibi … tarafından itiraz şerhi veya aksi yönde beyanları bulunmaksızın imzalandığı,
dava dilekçesinde yer alan, yetkili personel belgesi olmayan çalışanlar tarafından fiilen dolum yapıldığına dair bir tespit bulunmadığı yönündeki iddiaya itibar edilmediği, davacılara ait istasyonda LPG Yetkili Personel Belgesi olmayan personel çalıştırıldığının sabit olduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin … tarih ve E:…, K:… sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda, dava konusu fiilin niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller arasında sayıldığı, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenlerin önceki kanun döneminde doğrudan idarî para cezasına muhatap oldukları hâlde, 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikten sonra aynı fiilleri işleyenlerin ihlâlin ortadan kaldırılması hususunda ihtar edilmelerinin öngörüldüğü, bu durumda, lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunluluğu karşısında, tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, 7164 sayılı Kanun ile 5015 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 6. maddede niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller için uygulanan "ihtar" müessesesinin, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce alınmış Kurul kararlarına uygulanamayacağı, davacı hakkında uygulanan idari para cezasının anılan Geçici maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tesis edildiği, dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür., Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 13. Daire, E. 2021/5145, K. 2022/2296, 26 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama