Danıştay 13. Daire E.2021/5259 K.2024/5004

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisi olarak faaliyet gösteren ... Tarım Gıda İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait akaryakıt istasyonunda 07/02/2019 tarihinde yapılan denetimde, bayinin otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı veriler içermediği ve bayide tespit edilen aykırılıkların Kuruma bildirilmediğinin tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 1.510,278,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ... tarihli ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisine ait akaryakıt istasyonunda yapılan denetimde, "istasyonda üç adet pompa ve yazarkasa bulunduğu, ... sicil numaralı yazarkasanın satışlarının otomasyon sistemine yansımadığı, diğer iki yazarkasadan yapılan satışların otomasyon sistemine yansıdığı, ... sicil numaralı yazarkasanın mali hafıza raporları incelendiğinde son 10 gün boyunca her gün aktif olarak satış yapıldığı, pompanın kullanımda olduğu, otomasyon sistemi kayıtları ile yazarkasa mali hafıza raporlarının 01/01/2019-06/02/2019 dönemi için karşılaştırıldığı,

toplam yazarkasa satışlarının 514,012 TL, otomasyon satış kayıtlarının ise 404.360,25 TL olduğu, aradaki 109.652,42 TL farkın otomasyon sistemine yansımadığı, mali hafıza raporlarında 01/01/2019-06/02/2019 döneminde yakıt satış miktarının 96.781,51 litre iken kurum kayıtlarında aynı dönemde yakıt satış miktarının 76.102,25 litre olduğu" tespitleri yapıldığı; bu durumda, davacının bayisinin otomasyon sisteminin çalışmadığı ve bayide tespit edilen aykırılıkların Kuruma bildirilmediği eylemlerinin sabit olduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, otomasyon sistemini kurarak yükümlülüklerini yerine getirdikleri, sistemin çalışır vaziyette olduğu, kaçak akaryakıt veya dağıtıcı dışı akaryakıt ikmalinin bulunmadığı, sisteme müdahalenin söz konusu olmadığı, somut olayda kusuru ve menfaatinin bulunmadığı, 5015 sayılı Kanun'un otomasyon sistemine ilişkin hükümleri Anayasa'ya aykırı olduğundan somut norm denetimi kapsamında Anayasa Mahkemesi'ne başvurulması ve ayrıca 7164 sayılı Kanun'la getirilen lehe düzenlemelerin kendisine de uygulanması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, bayilik lisansıyla işletilen akaryakıt istasyonunda gerçekleştirilen denetimde, kurulu bulunan otomasyon sistemine yansımayan satışlarının olduğunun tespit edildiği, buna ilişkin olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na bildirimde bulunulmadığı, bu eylemin 5015 sayılı Kanun'a ve 1240 sayılı Kurul kararına aykırılık teşkil ettiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacının Anayasa'ya aykırılık iddası ciddi görülmemiştir. Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.