Danıştay 13. Daire E.2021/5315 K.2023/3002

Dava konusu istem: Davacıya ait akaryakıt istasyonunda 22/12/2009 tarihinde yapılan denetimde, ulusal marker seviyesi geçersiz ve teknik düzenlemelere aykırı akaryakıt ikmâl edildiği ve akaryakıt istasyonunda vaziyet planında olmayan gizli tank ve düzenek bulundurulduğundan bahisle toplam 145.600,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce Dairemizin 12/03/2020 tarih ve E.2015/2487, K.2020/855 sayılı kısmen onama, kısmen bozma kararına uyularak bozulan kısım yönünden verilen kararda; uyuşmazlıkta dava konusu idarî para cezasının verilmesine sebep olan fiilin 22-23/12/2009 tarihinde tespit edildiği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20. maddesinde soruşturma zamanaşımının fiilin işlendiği tarihten itibaren başlayacağı kuralı gereğince 22-23/12/2009 tarihinden itibaren 3 yıl geçmekle zamanaşımına uğrayacağı, bu anlamda davacıya idarî para cezası verilebilecek son tarihin 23/12/2012 tarihi olduğu anlaşıldığından,

zamanaşımı süresinin dolmasından sonra davacıya 11.200,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararının bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin 11.200,00-TL idarî para cezasına ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, zamanaşımı sürelerinin tayininde idarî para cezalarının üst sınırı ve yeniden değerleme oranının dikkate alınması gerektiği, zamanaşımı süreleri içerisinde ceza verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Aktarılan kurallar göz önünde bulundurulduğunda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, Dairemizin bozma kararındaki esaslara uyularak verilen temyize konu Mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.