Danıştay 13. Daire E.2022/1143 K.2022/2297

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait istasyonda 10/03/2015 tarihinde yapılan denetimde, istasyonda sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16.maddesinin 2. Fıkrasının (c) bendi uyarınca 83.839,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirkete ait LPG istasyonunda 10/03/2015 tarihinde yapılan denetim sırasında tutulan tutanakta sorumlu müdür belgesinin ibraz edilemediğinin imza altına alındığı, tutanağa herhangi bir itirazda bulunulmadığı, 13/03/2015 tarihli dilekçe ekinde sunulan sorumlu müdür sözleşmesinin tarihinin ise 12/03/2015 tarihli olduğu, sözleşmenin tutanağın imza altına alınmasından 2 gün sonra düzenlendiği, yine Jeoloji Mühendisleri Odasınca tanzim edilen LPG Otogaz İstasyonu Sorumlu Müdür Belgesinin onay tarihinin de 14/03/2015 tarihli olduğu,

bu şekliyle tutanak esnasında anılan belgenin bulunmadığının sabit olduğu, bu hâliyle ilgili mevzuata aykırı hareket edildiği anlaşıldığından, istasyonda sorumlu müdür çalıştırılmadığından bahisle davacı şirkete idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesi'nce, ...

İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Dairemizin 08/09/2021 tarih ve E:2018/2619, K:2021/2710 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda dava konusu fiilin niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller arasında sayıldığı, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenlerin önceki kanun döneminde doğrudan idarî para cezasına muhatap oldukları hâlde, 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikten sonra aynı fiilleri işleyenlerin ihlâlin ortadan kaldırılması hususunda ihtar edilmelerinin öngörüldüğü;

bu durumda, lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunluluğu karşısında tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararında ise hukukî isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara 8. İdare Mahkemesi'ne verilen kararın kaldırılmasına ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. Maddesinin fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

7164 sayılı Kanun ile 5015 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 6. maddede niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller için uygulanan "ihtar" müessesesinin, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce alınmış Kurul kararlarına uygulanamayacağı, davacı hakkında uygulanan idari para cezasının anılan geçici maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tesis edildiği, dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.