Danıştay 13. Daire E.2022/1144 K.2024/5212

Dava konusu istem: Davacıya ait işyerinde 21/02/2018 ve 11/04/2018 tarihlerinde yapılan denetimler sonucunda, Kurumdan alınmış herhangi bir izne sahip olmaksızın akaryakıt harici ürün temin edildiğinden bahisle, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun 19. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 100.520,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacıya ait işyerinde 21/02/2018 tarihinde yapılan denetimde, tanklarda yapılan kontrollerde renk, koku ve kıvam olarak motorine benzeyen, kaçak akaryakıt olarak kullanılabileceği değerlendirilen madde olduğunun görüldüğü, 7600 litre karışımlı akaryakıt ile aracın yakıt deposunda yapılan aramada 450 litre olmak üzere toplam 8050 litre kaçak karışımlı akaryakıta ve dolumda kullanıldığı değerlendirilen dinamo, filtre ve litre ölçere el koyulduğu, ele geçirilen motorin numunesinin analiz edilmesi neticesinde %100 baz yağ olduğunun tespit edildiği,

yine 11/04/2018 tarihinde yapılan diğer bir denetimde, yapılan aramalarda işyerinde 1200 litre karışımlı kaçak akaryakıt ve aracın yakıt deposunda 400 litre olmak üzere toplam 1600 litre karışımlı akaryakıta ve 1 adet aktarımda kullanılan düzeneğe el koyulduğu, ele geçirilen motorin numunesinin analiz edilmesi neticesinde numunenin %98 oranında baz yağ ve %2 oranında solvent olduğunun tespit edildiği, söz konusu işyerinin daha önceden Asdağ Madeni Yağlara ait üretim tesis olduğu, daha sonra işyerini kapatarak üretim yapmadıkları, denetim tarihi itibari ile madeni yağ lisanslarının olmadığı,

işyerinin depo olarak kullanıldığı hususlarının davacı tarafından da beyan edildiği; dava konusu idari para cezasına neden olan fiil ve olayın gelişimi dikkate alındığında, dava konusu uyuşmazlığa neden olan ve yukarıda ayrıntısı belirtilmiş olup davacı tarafından gerçekleştirilen söz konusu fiilin, herhangi bir ihmalden kaynaklanmadığı, sonuçlarının ve mevzuata aykırılığının öncesinden bilinmesi mümkün olan bir davranışla söz konusu fiilin gerçekleştirildiği, öte yandan bu fiilin iradi dışı bir sebeple gerçekleştiğini doğrulayacak hukuki bir gerekçenin de ileri sürülemediği,

kaldı ki davacı tarafından denetim sonucunda el koyulan ürünlerin araçlarda kullanıldığının davacı tarafından savunma olarak ileri sürüldüğü, davacının eylemlerinin sabit olduğu anlaşıldığından, bu fiilin niteliği itibarıyla da iradi bir davranış sonucu gerçekleşmesi nedeniyle, davalı idarenin 5015 sayılı Kanun’un 19/7 maddesinde belirlenen üst sınırdaki tutar üzerinden takdir yetkisini kullanarak idari para cezası uygulamasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ... şirketinin yetilisi olduğundan şahsı hakkında idari para cezası verilemeyeceği, zaman aşımı süresinin dolduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.