Danıştay 13. Daire E.2022/1352 K.2023/5376

Dava konusu istem: Davacıya ait ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi'nde bulunan akaryakıt istasyonunda kiracı tarafından kaçak akaryakıt satışı yapıldığından bahisle akaryakıt istasyonunun 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca 05/07/2013 tarihinde mühürlenmesi üzerine, davacı tarafından söz konusu mühürlemenin kaldırılması istemiyle 20/10/2014 tarihinde yapılan başvurunun reddine ilişkin... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Denetim Dairesi Başkanlığı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla söz konusu akaryakıt istasyonunu kiracı olarak işleten Ş.B. hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet etmek suçlaması ile yürütülen soruşturma ve kovuşturmanın henüz sonuçlanmadığı ve hakkında verilen kesinleşmiş bir yargı kararı da bulunmadığından, davacıya ait akaryakıt istasyonunda yapılan mühürleme işleminin kaldırılması talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ... İdare Mahkemesi'nin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline daha önce karar verildiği, Mahkeme'nin aksi yönlü kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.