Danıştay 13. Daire E.2022/1560 K.2024/1963

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, LPG otogaz istasyonunda sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmadığından bahisle 5307 sayılı Kanun'un 17. maddesinin birinci fıkrası gereğince lisans kapsamındaki faaliyetlerinin 30 (otuz) gün süreyle durdurulmasına ve anılan Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince 91.907,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

31/10/2017 tarihinde yapılan denetimde "istasyonda sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmaması" fiili nedeniyle ... tarih ve E... sayılı yazıyla davacıdan savunmasının istenildiği, savunma istem yazısının 19/12/2018 tarihinde "adreste evrak almaya yetkili ehliyetli ve reşit olduğunu beyan eden ...'a tebliğ edildiği" şerhiyle davacının daimi işçisine tebliğ edildiği, Kurulca süresi içerisinde yazılı savunma dilekçesi verilmediği kabul edilerek dava konusu işlemin tesis edildiği,

ara kararıyla davalı idare ile davacıdan "davacı tarafından aykırılığın giderildiğine ilişkin herhangi bir bilgi-belge sunulup sunulmadığının sorulması" üzerine davacının cevap dilekçesinde, savunma istenilmiş olsa idi sorumlu müdür belgesinin, sorumlu müdür tip sözleşmesinin ve sorumlu müdürün 10/10/2017'de göreve başladığını gösteren SGK kaydının, davalı idareye sunulmuş olacağının beyan edildiği; davalı idarenin cevap yazısında ise, mevzuata aykırı duruma son verildiğinden durdurma yaptırımının uygulanamadığı belirtildiğinden,

dava konusu Kurul kararının davacının lisans kapsamındaki faaliyetlerinin 30 gün süreyle durdurulmasına ilişkin kısmı yönünden karar verilmesine yer olmadığına;

Kurul kararının idarî para cezası verilmesine ilişkin kısım yönünden ise, dava konusu Kurul kararı alınmadan önce usûlüne uygun şekilde savunma istem yazısının tebliğ edilmesinin gerektiği, ayrıca memur veya müstahdemlere yapılacak tebligatlarda 7201 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca tebligatın muhatabın işyerinde bulunamaması nedeniyle bu kişilere yapıldığının belirtilmesinin zorunlu olduğu, savunma istem yazısının usûlüne uygun olarak tebliğ edilmemesinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğu, savunma istem yazısının usule aykırı olarak tebliğ edilmesi nedeniyle Kurul kararının bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu Kurul kararının lisans kapsamındaki faaliyetlerin 30 (otuz) gün süreyle durdurulmasına ilişkin kısmı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, idarî para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden ise iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin 26/05/2021 tarih ve E:2021/28, K:2021/1898 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; dava konusu Kurul kararının idari para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden; savunma istem yazısı ve soruşturma raporunun tebliğine ilişkin 19/12/2018 tarihli tebligat alındısında, tebligatı alan ... isimli kişinin "evrak almaya yetkili olduğu" şerhinin bulunması ve soruşturma raporunun savunma istem yazısı ile birlikte (ekinde) tebliğ edilmiş olması karşısında, tebligatın usûlsüz olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yolundaki Mahkeme kararında hukukî isabet bulunmadığı,

Ancak 7164 sayılı Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan düzenleyici Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan "sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmaması" fiilinin ihtara tâbi fiiller arasında sayıldığı ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunluluğu karşısında, dava konusu işlemin bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı,

Dava konusu Kurul kararının geçici durdurmaya ilişkin kısmı yönünden ise; 29/12/2021 tarihli ara kararı üzerine, davalı idarece LPG otogaz istasyonuna denetime gidildiğinde mevzuata aykırılığın giderildiğinin tespit edildiğinden bahisle tesiste fiilen mühürleme yapılmadığının 06/01/2022 tarihli cevabî yazıyla bildirildiği görüldüğünden, bu kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, istinaf başvurusunun dava konusu işlemin idari para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden belirtilen gerekçeyle reddine ve geçici durdurmaya ilişkin kısmı yönünden ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yeni Kanun hükmünün yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen idari para cezaları yönünden lehe hüküm bulunduğundan söz edilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.