Danıştay 13. Daire E.2022/158 K.2022/2799

Dava konusu istem: Davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 16/03/2015 tarihinde yapılan denetimde sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 83.839,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacıya ait otogaz istasyonunda 16/03/2015 tarihinde yapılan denetimde sorumlu müdür sözleşmesinin ibraz edilemediği, ... ile davacı arasında 08/07/2011 tarihinde imzalanan sorumlu müdür sözleşmesinin de 12/07/2011-12/07/2012 tarihleri arasında geçerli olduğu, davacı ile ... arasında 17/03/2015 tarihinde imzalanan sorumlu müdür sözleşmesinin ise 18/03/2015-18/03/2019 tarihleri arasını kapsayacak şekilde düzenlendiği, dolayısıyla tespit tarihinde sorumlu müdür bulundurma yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce.

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 23/06/2021 tarih ve E:2020/517, K:2021/1278 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; dava konusu fiilin niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller arasında sayıldığı, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenlerin önceki kanun döneminde doğrudan idarî para cezasına muhatap oldukları hâlde, 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikten sonra aynı fiilleri işleyenlerin ihlâlin ortadan kaldırılması hususunda ihtar edilmelerinin öngörüldüğü,

bu durumda, lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunluluğu karşısında tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararında ise hukukî isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ...İdare Mahkemesi'nce verilen kararın kaldırılmasına ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarelerinin harçtan muaf olduğu, 7164 sayılı Kanun ile getirilen "ihtar" müessesesinin, bu Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce alınmış Kurul kararlarına uygulanmasının mümkün olmadığı, zira Kanun'da bu yönde bir düzenlemeye yer verilmediği, mevcut fiilin idarî para cezası gerektiren bir eylem olmaktan çıkartılması veya daha düşük bir cezaya tâbi tutulması hâlinde geçmişe yönelik olarak lehe kanun uygulamasının söz konusu olabileceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.