KÜNYE
Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2022/2177 E., 2022/2706 K.·T.C. Danıştay Onüçüncü Daire
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2022
- Esas No
- 2022/2177
- Karar No
- 2022/2706
- Temyiz eden (davalı)
- … Kurumu
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Akaryakıt Dağıtım Ticaret A.Ş.
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
594 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin, sözleşmeli bayisi olan … Petrol Ticaret Ltd. Şti. adına düzenlenmiş sevk irsaliyeleri üzerinde bayi lisans numarasına yer vermemesi nedeniyle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin 7. fıkrası uyarınca 70.000,00-TL, istasyon otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmaması ve aykırılıklara ilişkin olarak öngörülen bildirimleri yapmaması nedeniyle Kanun'un 19. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 850.000,00-TL olmak üzere, toplam 920.000,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasa Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin … tarih ve E:… , K:… sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda.
5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinde yapılan yeni düzenleme ile, idarî yaptırımların sayıldığı ve idarî para cezalarının da 20. maddedeki hükme tâbi olacağının belirtildiği, bu itibarla, 19. maddede yer verilen idarî para cezalarına ilişkin fiillerden Kurul tarafından belirlenen "niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olanlar" için otuz günlük süre içerisinde aykırılığın giderilmesi,
aksi hâlde hakkında geçici durdurma yapılabileceğinin ihtar edileceğine ilişkin düzenlemenin, idarî para cezaları yönünden cezalandırılmadan önce mevzuata aykırı davranışta bulunan kişi veya kişilere söz konusu aykırılığın ortadan kaldırılması için tanınmış bir imkân olduğu, bu yönüyle ihtarın kişinin cezalandırılabilmesine ilişkin bir ön şart teşkil ettiği ve anılan Kanun değişikliğinin failin lehine olduğunun anlaşıldığı;
5015 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan düzenleyici Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan mali belgelerde muhatabın lisans numarasının bulunmaması fiili nedeniyle ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunluluğu karşısında, dava konusu Kurul kararının "sevk irsaliyeleri üzerinde bayi lisans numarasına yer verilmemesi" nedeniyle verilen idari para cezasına (70.000,00-TL) ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, dava konusu Kurul kararının, davacıya, sevk irsaliyeleri üzerinde bayi lisans numarasına yer verilmemesi nedeniyle idari para cezası verilmesine ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, 5015 sayılı Kanun'da, fiillerin niteliklerinde ve cezalandırılmaları yönündeki iradede herhangi bir değişiklik yapılmadığı, idari yaptırım uygulama usulüne ilişkin değişiklikler yapıldığı, kanun koyucu tarafından yapılan değişikliklerin geriye yürüyeceğine ilişkin düzenleme yapılmadığı, tesis edilen işlemin somut delillere dayandığı, Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı tarafından, savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 13. Daire, E. 2022/2177, K. 2022/2706, 16 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama