Danıştay 13. Daire E.2022/2254 K.2022/2301

Dava konusu istem: … tarih ve LPG-BAY/… sayılı bayilik lisansı ile "… Mahallesi, No:.., … Yanı, … Beldesi, Salihli/MANİSA" adresinde faaliyet gösteren davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 22/09/2014 tarihinde yapılan denetimde "LPG Yetkili Personel Belgesi olmayan personel çalıştırıldığının" tespit edildiğinden bahisle, 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (Kanun) 4. maddesinin 4. fıkrasının (ı) bendi ile 15. maddesine aykırılık nedeniyle, Kanun'un 16. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca 76.142,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait LPG otogaz istasyonunda LPG yetkili personel belgesi bulunmayan otogaz dolum personeli çalıştırıldığı tespit edildiğinden bahisle davacıya idarî para cezası uygulanmasına karar verildiği, davacı tarafından her ne kadar soruşturma raporunun 30 günlük sürede hazırlanmadığını iddia edilmiş ise de, davalı idarenin, … tarih ve … sayılı kararı ile,

Sıvılaştırılmış Petrol Gazları Piyasasında Yapılacak Denetimler ile Ön Araştırma ve Soruşturmalarda Takip Edilecek Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 18. maddesinin 1. fıkrasında verilen yetkiyle eğitimli personel çalıştırıldığına ilişkin belgenin denetim sırasında ibraz edilmemesi nedeniyle 21/01/2016 tarihinde doğrudan soruşturma açılmasına karar verdiği, yürütülen soruşturma kapsamında düzenlenen soruşturma raporunun 03/05/2016 tarihinde davacıya tebliğ edilerek savunmasının istenildiği,

davacının iddia ettiği 30 günlük sürenin ön araştırma yapılmasına karar verilmesi durumunda uygulanması gereken süre olduğu dikkate alındığında iddianın geçersiz olduğu, … tarih ve … sayılı Soruşturma Raporu'nda, Manisa Jandarma Komutanlığı'nın yazısı ve eki tutanaklar da dikkate alınarak davacının LPG otogaz istasyonundaki mevzuata aykırılıkların neler olduğu ve hangi mevzuata aykırı olduğunun ortaya konulduğu, davacının savunmasının alındığı, davacıya ait LPG otogaz istasyonunda çalışan LPG dolum personelinin LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası'nın bulunmadığı hususunun ihtilafsız olduğu,

dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, davalı İdarenin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerine tâbi olduğu, aynı Kanun'un 17. maddesinin 7. fıkrasında, idarî para cezalarının her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükmü uyarınca tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağının düzenlendiği,

bu bağlamda 19/12/2012 tarih ve 28502 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 16'ncı Maddesi Uyarınca 2014 Yılında Uygulanacak Para Cezaları Hakkında Tebliğ'de 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin ihlâli hâlinde 2014 yılında uygulanacak para cezası miktarının maktu olarak 76.142,00-TL olduğu açıkça düzenlendiğinden davacının uygulanan idarî para cezasının fahiş olduğu iddiasına itibar edilmemiştir.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesi'nce, Dairemizin 07/10/2021 tarih ve E:2018/2461, K:2021/3217 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; dava konusu fiilin niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller arasında sayıldığı, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenlerin önceki kanun döneminde doğrudan idarî para cezasına muhatap oldukları hâlde, 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikten sonra aynı fiilleri işleyenlerin ihlâlin ortadan kaldırılması hususunda ihtar edilmelerinin öngörüldüğü;

bu durumda, lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunluluğu karşısında tesis edilen dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararında hukukî isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile … İdare Mahkemesi'nce verilen kararının kaldırılmasına 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. Maddesinin 4. Fıkrası uyarınca esastan incelenen davada, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

7164 sayılı Kanun ile 5015 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 6. maddede niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller için uygulanan "ihtar" müessesesinin, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce alınmış Kurul kararlarına uygulanamayacağı, davacı hakkında uygulanan idari para cezasının anılan geçici maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tesis edildiği, dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.